Να μετράς τον λόγο με ό,τι τον υπερβαίνει.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Αυτές οι καταχωρίσεις παρουσιάζουν τρεις ομάδες γραπτών: τις Σκέψεις, τις Επαρχιακές επιστολές και τα επιστημονικά γραπτά για το κενό και τα υγρά. Οι μαθηματικές πραγματείες, τα Γραπτά για τη χάρη, το Υπόμνημα, οι επιστολές και η συνομιλία με τον Σασί δεν καταγράφονται χωριστά, και η αρίθμηση των αποσπασμάτων των Σκέψεων εξαρτάται από την έκδοση που χρησιμοποιείται.
011647–1663
Τα Νέα πειράματα σχετικά με το κενό κυκλοφόρησαν το 1647 και ενέπλεξαν τον Πασκάλ σε διαμάχη με τον Ιησουίτη Ετιέν Νοέλ, που αρνιόταν ότι μπορεί να υπάρξει κενός χώρος. Το 1648 ο γαμπρός του Φλορέν Περιέ ανέβασε τον σωλήνα στο Πυι ντε Ντομ και βρήκε τον υδράργυρο χαμηλότερα στην κορυφή. Οι πραγματείες για τα υγρά και τον αέρα, που ολοκληρώθηκαν γύρω στο 1654, εκδόθηκαν από τον Περιέ το 1663.
021656–1657
Οι επιστολές κυκλοφόρησαν ως χωριστά φυλλάδια από τον Ιανουάριο του 1656 έως τον Μάρτιο του 1657, στην κορύφωση της διαμάχης για τη χάρη και τις πέντε προτάσεις που αποδίδονταν στον Ιανσένιο. Ο Αρνό και ο Νικόλ βοήθησαν με την τεκμηρίωση. Η Ρώμη έθεσε τη συλλογή στον Κατάλογο απαγορευμένων βιβλίων το 1657, όμως η σαφήνεια και η ειρωνεία της την έκαναν πρότυπο της κλασικής γαλλικής πρόζας.
031670
Ο Πασκάλ εργάστηκε στο σχέδιο περίπου από το 1656 έως τον θάνατό του το 1662, αφήνοντας αρκετές εκατοντάδες αποσπάσματα, πολλά ταξινομημένα σε δέσμες με τίτλους. Η έκδοση του Πορ-Ρουαγιάλ του 1670 έκανε επιλογή και τα άμβλυνε· οι σύγχρονες εκδόσεις, όπως του Λουί Λαφυμά και του Φιλίπ Σελιέ, ακολουθούν τα αντίγραφα που έγιναν μετά τον θάνατό του, γι’ αυτό η αρίθμηση των αποσπασμάτων διαφέρει από έκδοση σε έκδοση.