Κατανόηση των εξαρτήσεων που μας διαμορφώνουν.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Κατάλογος σημαντικών έργων, συνταγματικών σχεδίων, αυτοβιογραφικών κειμένων, δημοσιευμένων παρεμβάσεων και ρητά κατονομαζόμενων μικρότερων συλλογών. Οι ημερομηνίες διακρίνουν τη σύνθεση και τη μεταθανάτια δημοσίευση όπου χρειάζεται. Τα ομαδοποιημένα κομμάτια δεν είναι όλα ανεξάρτητες πραγματείες. Η γενική αλληλογραφία, τα άρθρα, τα ποιήματα, οι παρτιτούρες, οι παραλλαγές και τα πρόσθετα αποσπάσματα απαιτούν πλήρεις εκδόσεις: αυτός ο κατάλογος ανάγνωσης δεν αντικαθιστά έναν επιστημονικό κατάλογο. Το ευρετήριο επιστολών είναι μερικό και προσδιορίζει μόνο τις συγκεκριμένες δημοσιευμένες επιστολές και σειρές.
Εξερευνήστε επιστολές και αποσπάσματα011730–1778
Φάκελος: Νάρκισσος, Οι ερωτικές Μούσες, Ο μάντης του χωριού, Πυγμαλίων, Ο Λευίτης του Εφραίμ, Ο Αιμίλιος και η Σοφία, Σχέδιο για νέα μουσικά σύμβολα, Πραγματεία για τη σύγχρονη μουσική και Επιστολή για τη γαλλική μουσική.
021750
Πρώτος Λόγος, που τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας της Ντιζόν. Η απάντησή του στον διαγωνισμό της Ντιζόν εκτόξευσε τη φήμη του και μια διαρκή διαμάχη για τον Διαφωτισμό. Λειτουργεί μέσω ιστορικών παραδειγμάτων και ρητορικών αντιθέσεων και όχι μιας εξαντλητικής ιστορίας της επιστήμης.
031755
Δεύτερος Λόγος· εικαστική έρευνα παρά επαληθευμένη ιστορική αφήγηση.
041755
Άρθρο της εγκυκλοπαίδειας «Οικονομία», που δημοσιεύτηκε αργότερα ξεχωριστά. Το άρθρο προηγείται του Κοινωνικού Συμβολαίου και ήδη χρησιμοποιεί τη γενική βούληση. Οι προτάσεις της σχετικά με τη φορολογία αποκαλύπτουν την προσοχή σε συγκεκριμένους θεσμούς.
051756–1761 / 1782
Συλλογή: Περίληψη και κρίση του έργου για την αιώνια ειρήνη. Πολυσυνωδία και κρίση για την Πολυσυνοδία.
061756-08-18
Επιστολή του 18 Αυγούστου 1756, απαντώντας στο Ποίημα για την Καταστροφή της Λισαβόνας.
071758
Απάντηση στην πρόταση για θέατρο στη Γενεύη. Η διαμάχη αφορά τη Γενεύη, τους εγκυκλοπαιδιστές και τον δημόσιο ρόλο της τέχνης. Οι ισχυρισμοί σχετικά με το φύλο και τους τρόπους αντικατοπτρίζουν επίσης αμφισβητούμενες ιστορικές υποθέσεις.
081761
Επιστολικό μυθιστόρημα σε έξι μέρη. Η τεράστια επιτυχία του έκανε τον Rousseau κεντρικό στην κουλτούρα της ευαισθησίας. Το Κλαράν γίνεται ένα αφηγηματικό εργαστήριο του οποίου η οικονομική και συναισθηματική τάξη καλεί την εξέταση.
091762
Πραγματεία τεσσάρων βιβλίων για την πολιτική νομιμότητα. Το βιβλίο εξετάζει τη νομιμότητα, τους θεσμούς και την ευθραυστότητα του πολιτικού σώματος. Διακρίνει τη γενική βούληση από ένα σύνολο ιδιωτικών συμφερόντων.
101762
Αφηγηματική πραγματεία σε πέντε βιβλία, συμπεριλαμβανομένου της Ομολογίας πίστεως του Σαβοϊανού εφημέριου.
111763
Υπεράσπιση του Αιμίλιου κατά της καταδίκης του Αρχιεπισκόπου του Παρισιού.
121764
Εννέα δημόσιες επιστολές για τη θρησκεία και τους θεσμούς της Γενεύης. Μετά την καταδίκη του Αιμίλιου και του Κοινωνικού συμβολαίου, το κείμενο εφαρμόζει πολιτικές αρχές σε συγκεκριμένες τοπικές διαδικασίες και συγκρούσεις.
131765 / 1861
Ημιτελές σχέδιο του 1765, που δημοσιεύθηκε το 1861. Γράφτηκε ως απάντηση σε κορσικανό αίτημα και παρέμεινε πρόταση αντί να εφαρμοστεί ως σύνταγμα. Το πρόγραμμά του ανήκει στο πλαίσιο των μεσογειακών σχέσεων του δέκατου όγδοου αιώνα.
141768
Θεωρητικό, τεχνικό και πολεμικό λεξικό. Αναθεωρεί το έργο που είχε αρχικά αναληφθεί για την Encyclopédie. Η αλφαβητική διάταξη περιέχει συζητήσεις που εκτείνονται σε όλα τα λήμματα.
151771–1772 / 1782
Συνταγματικός προβληματισμός γραμμένος το 1771–1772, δημοσιευμένος το 1782.
161771–1774 / 1782
Οκτώ γράμματα στη Madeleine-Catherine Delessert. μεταθανάτια δημοσίευση.
171781
Μεταθανάτιο δοκίμιο. Η χρονολογία της σύνθεσής του παραμένει συζητήσιμη.
181782 / 1789
Αυτοβιογραφία δώδεκα βιβλίων, που δημοσιεύτηκε σε δύο δόσεις μετά το θάνατο του συγγραφέα.
191782
Δέκα περίπατοι· ο τελευταίος παραμένει ημιτελές. Γράφτηκαν το 1776–1778 και δημοσιεύτηκαν μεταθανάτια, οι Ονειροπολήσεις δεν είναι μια συστηματική πραγματεία. Ενώνουν ζωντανές σκηνές και λογοτεχνική σύνθεση.
201782
Τρεις διάλογοι, που συντέθηκαν κυρίως μεταξύ 1772 και 1776. Γραμμένο κάτω από μια αίσθηση διάχυτης δίωξης, το έργο απαιτεί προσοχή στη μορφή. Οι κατηγορίες της δεν πρέπει να γίνονται δεκτές όλες ως γεγονότα ούτε η γραφή να περιορίζεται σε ιατρική διάγνωση.