Να σκεφτόμαστε αυτόνομα, μαζί
Ένα σύντομο δοκίμιο για την εξέταση της πνευματικής εξάρτησης και των συνθηκών σκέψης που μπορούν να αμφισβητηθούν δημόσια.
Μια πρωτότυπη εισαγωγή. Ο οδηγός συνοδεύει το έργο· δεν αποτελεί ούτε το πλήρες κείμενο ούτε μετάφραση.
Αποχώρηση από την κηδεμονία
Ο Καντ περιγράφει τη δυσκολία να χρησιμοποιήσουμε τη δική μας διάνοια αντί να αναθέτουμε συνήθως την κρίση σε έναν οδηγό. Μην συγχέετε αυτή την αυτονομία με την απόρριψη της τεχνογνωσίας ή της μάθησης. Το ερώτημα είναι εάν οι προτεινόμενοι λόγοι μπορούν να εξεταστούν, αντί απλώς να αντικατασταθεί ένας δάσκαλος με μια προσωπική βεβαιότητα που παραμένει εξίσου προστατευμένη από την κριτική.
Επαναφέρετε το λεξιλόγιο στο περιβάλλον του
Για τον Καντ, η δημόσια χρήση του λόγου είναι η προσφώνηση του μελετητή σε ένα αναγνωστικό κοινό. Η ιδιωτική χρήση αφορά την εκτέλεση ενός θεσμοθετημένου ρόλου, ακόμη και ενός ορατού σε πολλά άτομα. Αυτή η ορολογία μπορεί να εκπλήξει. Ακολουθήστε τα παραδείγματά του και, στη συνέχεια, συζητήστε τις δυσκολίες που προκύπτουν μέσα σε θεσμούς όπου η υπακοή περιορίζει αποτελεσματικά τη δυνατότητα ομιλίας.
Οι συλλογικοί όροι αυτονομίας
Το ατομικό θάρρος δεν αρκεί όταν οι χώροι συζήτησης είναι κλειστοί ή η κριτική προκαλεί τιμωρία. Επομένως, το δοκίμιο συνδέει την προσωπική δραστηριότητα με τις πολιτικές συνθήκες. Η επιφυλακτικότητα της απέναντι στη μοναρχική εξουσία πρέπει να διαβαστεί ιστορικά. Ρωτήστε ποιοι θεσμοί επιτρέπουν τώρα την αιτιολογημένη πρόκληση, μεταξύ άλλων από άτομα που δεν κατέχουν όλοι την ίδια κοινωνική θέση.
Η αυτόνομη σκέψη αναπτύσσεται μαζί με τους άλλους, σε χώρους όπου μπορούν να συζητηθούν οι λόγοι.
Η σειρά σας να σκεφτείτε.
- Σε ποια αρχή αναθέτετε μερικές φορές την κρίση χωρίς να εξετάσετε τους λόγους;
- Ποιος μπορεί να συμμετάσχει πραγματικά σε μια συζήτηση που περιγράφεται ως δημόσια;
Η επιλογή και η πρόοδός σας παραμένουν σε αυτό το πρόγραμμα περιήγησης.