Κατανόηση των εξαρτήσεων που μας διαμορφώνουν.
Το ενδιαφέρον για την αυτοσυντήρηση διαφέρει από την ανάγκη αναγνώρισης μέσω της σύγκρισης με τους άλλους. Το amour-propre μπορεί να γίνει ανταγωνισμός και εξάρτηση· η κοινωνική του διαμόρφωση θέτει επίσης ερωτήματα για την παιδεία.
Διακρίνετε το να κάνετε χρήσιμη εργασία από το να θέλετε κυρίως να ξεπεράσετε έναν συνάδελφο.
Οι άνθρωποι αποκτούν ικανότητες και μεταβάλλουν τις ανάγκες τους. Αυτή η ανοιχτότητα επιτρέπει τόσο τη μάθηση όσο και τη διαφθορά· η αλλαγή δεν σημαίνει αναγκαστικά βελτίωση.
Μια τεχνολογία διευρύνει μια ικανότητα, δημιουργώντας ενίοτε και εξάρτηση.
Αφορά το κοινό συμφέρον των πολιτών. Δεν είναι ούτε εμφανής ομοφωνία ούτε άθροισμα προσωπικών προτιμήσεων.
Ένας κοινός κανόνας χρειάζεται αιτιολόγηση πέρα από το όφελος όσων τον ψηφίζουν.
Το κρίσιμο ερώτημα συχνά είναι από τίνος τη βούληση εξαρτάται κανείς. Το πολιτικό δίκαιο επιδιώκει να αντικαταστήσει την προσωπική υποταγή με κοινούς νόμους.
Συγκρίνετε έναν δημόσια αμφισβητούμενο κανόνα με την ανακλητή εύνοια ενός ανώτερου.