Vrijheid krijgt vorm in een gedeelde wereld.
Een bewering kan door haar eigen vooronderstellingen op grenzen stuiten. Verandering bewaart wat iets verklaarde en herziet tegelijk het kader dat de moeilijkheden onvermijdelijk maakte.
Vraag of je definitie van succes mislukkingen voortbrengt die diezelfde definitie niet kan erkennen.
Zelfzijn en vrijheid hangen af van erkenning door andere personen. Eenzijdige overheersing kan niet de wederkerigheid bieden die nodig is voor een stabiele verhouding van erkenning.
Een werkplek kan autonomie formeel prijzen, terwijl werknemers elke effectieve stem in beslissingen wordt ontzegd.
Familie, economische relaties, recht en politieke instellingen vormen de praktische vrijheid. Individuele overtuiging vereist gedeelde praktijken die rechten en verantwoordelijkheden effectief maken.
Een wettelijk recht op onderwijs heeft instellingen, middelen en betrouwbare toegang nodig om een daadwerkelijk vermogen te worden.
Ideeën en instituties hebben een geschiedenis die hun betekenis beïnvloedt. Om verandering te begrijpen, moeten zowel de intenties van de actoren als de sociale gevolgen die zij niet hadden gepland, worden onderzocht.
Een hervorming kan zijn onmiddellijke doel bereiken en tegelijkertijd nieuwe afhankelijkheden creëren die een verder antwoord vereisen.