Κριτική του Διαλεκτικού Λόγου Ι
Ο Σαρτρ εξετάζει πώς οι ατομικές πράξεις σχηματίζουν σύνολα, συναντούν τη σπανιότητα και παγιώνονται σε θεσμούς που περιορίζουν τους δημιουργούς τους. Η σειρά, η ομάδα σε σύντηξη και η οργάνωση δηλώνουν διαφορετικές μορφές συλλογικών σχέσεων.
Κατανόηση του κειμένου
Ο πρώτος τόμος εκδόθηκε το 1960 μαζί με την Αναζήτηση μεθόδου. Ανασυγκροτεί τους όρους κατανόησης της πράξης, χωρίς να προσφέρει ένα ολοκληρωμένο καθολικό χρονικό.
Βασικά σημεία
- 01
Το πρακτικο-αδρανές
Τα προϊόντα της παρελθούσας δράσης αποκτούν αδράνεια, επιβάλλοντας μη επιδιωκόμενες συνέπειες στα υποκείμενα που δρουν στο παρόν.
- 02
Σειρά
Μια εξωτερική ενότητα συνδέει τα άτομα χωρίς αυτά να επιδιώκουν μαζί ένα κοινό σχέδιο.
- 03
Ομάδα
Η κοινή δράση μπορεί να σπάσει την παθητικότητα, αλλά στη συνέχεια δημιουργεί προβλήματα διάρκειας, εξουσίας και θεσμού.
Εμβαθύνετε στις ιδέες
Από τη συγκέντρωση στη συλλογική δράση
Ακολουθήστε την κίνηση από σειρά σε ομάδα στην Κριτική του Διαλεκτικού Λόγου.
Η σειρά
Οι άνθρωποι σε μια στάση λεωφορείου μοιράζονται ένα σύστημα χωρίς να ενεργούν μαζί. Η ενότητά τους έρχεται απ' έξω. Διακρίνετε τη χωρική εγγύτητα, το κοινό συμφέρον και τη συντονισμένη δράση.
Η ομάδα σε σύντηξη
Ο κοινός κίνδυνος μπορεί να μετατρέψει τη σειριακή παθητικότητα σε κοινή πράξη. Αυτή δεν είναι μόνιμη λύση: η διατήρησή της εγείρει άμεσα οργανωτικά προβλήματα.
Ο θεσμός
Οι όρκοι, οι ρόλοι και οι κανόνες σταθεροποιούν τη δράση, αλλά μπορούν να δημιουργήσουν νέους περιορισμούς. Ακολουθήστε τη μεταμόρφωση χωρίς να φανταστείτε ένα συλλογικό μυαλό ανεξάρτητο από τους ανθρώπους.
Ερωτήσεις για περαιτέρω ανάγνωση
- Τι ενώνει την ομάδα σας σήμερα;
- Πότε ένας κοινός κανόνας εμποδίζει τη δράση;
Οι συλλογικότητες αναδύονται και αλλάζουν· η διατήρηση της ελευθερίας απαιτεί δουλειά στους θεσμούς τους.
Πώς να το διαβάσετε
Ξεκινήστε με τα παραδείγματα της στάσης του λεωφορείου και της ομάδας· συνδέστε κάθε έννοια με μια συγκεκριμένη υλική κατάσταση.
Εκδόσεις και πηγές
Οι περιλήψεις και τα βασικά σημεία είναι πρωτότυπες συντακτικές ερμηνείες. Συνοδεύουν την ανάγνωση και δεν υποκαθιστούν μια έκδοση του κειμένου. Συντακτική μέθοδος ↗