Werk · Friedrich Nietzsche
Socrates en tragedie — lezing
Nietzsche presenteert de dood van de tragedie als een crisis die door Euripides is uitgewerkt onder een socratische intellectuele impuls.
De tekst begrijpen
Tweede Bazelse lezing, gehouden op 1 februari 1870 en later herzien, met een eigen tekstuele identiteit.
Kernpunten
- 01
Crisis
Een kunstvorm kan uiteenvallen door criteria die juist bedoeld waren om haar te verbeteren.
- 02
Publiek
Het dagelijkse oordeel verandert de relatie tussen podium en toeschouwers.
- 03
Hypothese
Achteruitgang is een polemische reconstructie en geen onbetwist historisch feit.
Hoe lees je dit werk?
Vergelijk de hergebruikte passages met de druk uit 1871 en het boek uit 1872.
Edities en bronnen
Samenvattingen en kernpunten zijn oorspronkelijke redactionele interpretaties. Ze begeleiden het lezen en vervangen geen editie van de tekst. Redactionele werkwijze ↗