Narodziny i edukacja
Urodzona w Linden w 1906, dorastała w Królewcu, zanim studiowała filozofię.
Myśl polityczna, pluralizm i osąd · 1906–1975
Hannah Arendt
Zrób miejsce na wspólny świat.
Hanower · Królewiec · Paryż · Nowy Jork
Biografia
Nić życia.
Hannah Arendt bada życie polityczne wśród ludzi, którzy różnią się od siebie. Wygnanie, totalitaryzm i niszczenie praw kształtują zbiór dzieł rozróżniających działanie, pracę, myślenie i osąd, nie obiecując formuły, która może zastąpić odpowiedzialność.
Rozprawa o Augustynie
Ukończyła rozprawę doktorską w Heidelbergu pod kierunkiem Jaspersa; zostało opublikowane w 1929.
Wygnanie i bezpaństwowość
Opuszczając Niemcy w 1933, mieszkała w Paryżu i utraciła obywatelstwo niemieckie w 1937.
Gurs i Stany Zjednoczone
Internowana w 1940, uciekła i wraz z Heinrichem Blücherem dotarła do Nowego Jorku w 1941.
Najważniejsze książki
Początki totalitaryzmu pojawiły się w 1951, a Kondycja ludzka w 1958.
Proces i niedokończone dzieło
Relacjonowanie procesu Eichmanna doprowadziło do książki z 1963 roku. Śmierć Arendt w 1975 roku przerwała projekt dotyczący sądzenia.
Poznaj życie autora
01Nauka myślenia i doświadczenie zerwania
Urodzona w 1906 w Linden koło Hanoweru w rodzinie żydowskiej, Arendt dorastała głównie w Królewcu. Studiowała u Heideggera w Marburgu, a następnie u Jaspersa w Heidelbergu, pisząc pod jego kierunkiem rozprawę o miłości u Augustyna w 1928. Jej osobiste relacje z Heideggerem i jego późniejsze zaangażowanie nazistowskie sprawiają, że ich historia intelektualna jest szczególnie napięta. Głównym rozmówcą pozostał Jaspers. Te spotkania same w sobie nie wyjaśniają jej myślenia: zniszczenie niemieckiego życia politycznego zmusiło ją do skonfrontowania się z nieadekwatnością filozofii oderwanej od wydarzeń.
02Wygnanie i doświadczenie utraty praw
W 1933 po krótkim aresztowaniu związanym z dokumentowaniem antysemityzmu opuściła Niemcy. W Paryżu zajmowała się m.in. pomocą młodym Żydom w emigracji do Palestyny. Pozbawiona obywatelstwa niemieckiego w 1937 stała się bezpaństwowcem. Internowana w Gurs w 1940, uciekła i dotarła do Stanów Zjednoczonych w 1941 z Heinrichem Blücherem, którego poślubiła rok wcześniej. Doświadczenie to dostarczyło jej analizy paradoksu praw człowieka: dana osoba może utracić skuteczną ochronę, gdy żadna wspólnota polityczna nie uznaje jej za członka.
03Zrozumieć totalitaryzm, odzyskać działanie
W Nowym Jorku Arendt pracowała w wydawnictwach, prowadziła badania i uczestniczyła w odbudowie kultury żydowskiej. Obywatelstwo amerykańskie uzyskała w 1951 roku, gdy ukazały się Korzenie totalitaryzmu. Książka łączy antysemityzm, imperializm i bezprecedensowe formy dominacji, nie utożsamiając wszystkich dyktatur. Kondycja ludzka, opublikowana w 1958 roku, rozróżnia pracę, wytwarzanie i działanie. Nauczanie i wykłady, zwłaszcza w Chicago, a później w New School, rozwijały ujęcie wspólnego świata. Publiczne sądy Arendt pozostają otwarte na krytykę: esej o Little Rock krytykowano za niedostateczne rozumienie nierówności rasowych i politycznej roli szkolnictwa.
04Ocenianie bez chowania się za zasadami
W 1961 roku relacjonowała proces Adolfa Eichmanna w Jerozolimie; książka z 1963 roku wywołała trwałe kontrowersje, szczególnie dotyczące rad żydowskich i portretu oskarżonego. Banalność zła nie oznacza ani niewinności, ani nieistotności zbrodni: Arendt bada zawodność sądzenia u odpowiedzialnego sprawcy. Historycy zakwestionowali później jej ocenę osobistej ideologii Eichmanna. Nadal pracowała nad rewolucją, przemocą i aktywnościami umysłu. Śmierć w Nowym Jorku w 1975 roku przerwała Życie umysłu przed planowaną częścią o sądzeniu. Wydania pośmiertne muszą więc odróżniać ukończone rękopisy, wykłady i rekonstrukcje redakcyjne.
Arendt pozostawia myślenie polityczne uważne na wydarzenia i odporne na systemy zamknięte. Jej rozróżnienie między władzą i przemocą, działaniem i fabrykacją, myśleniem i osądem stanowi podstawę debat na temat obywatelstwa, wygnania i demokracji. Lektura ich wymaga także zbadania ograniczeń historycznych i krytyki, jaką wywołują.
Źródła i punkty odniesienia