Dzieło · Arystoteles

Wielka etyka — Magna Moralia

Dwie książki przedstawiają etykę cnoty, działania i szczęścia w stosunkowo skompresowanej formie. Utwór powraca do problematyki arystotelesowskiej, jednak jego układ i sformułowania stwarzają możliwość kompozycji szkolnej.

01 / Kontekst i przekaz

Zrozumieć tekst

Bezpośrednie autorstwo pozostaje kontrowersyjne; Pochodzenie perypatetyczne wyjaśnia jego miejsce w korpusie, nie ustalając jego autora.

Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.

02 / Najważniejsze myśli

Najważniejsze myśli

  1. 01

    Cnota

    Dyspozycje charakteru dotyczą uregulowanych sposobów przeżywania namiętności i wykonywania działań.

  2. 02

    Rozważanie

    Decyzja dotyczy tego, co zależy od podmiotu i wymaga koordynacji pomiędzy rozumem i pragnieniami.

  3. 03

    Porównanie

    Różnice w stosunku do pozostałych Etyk rzucają światło na przekazywanie i przeformułowanie nauczania filozoficznego.

03 / Jak czytać

Jak czytać

Przeczytaj rozdział o odwadze lub przyjaźni wraz z innymi etykami i powstrzymaj się od automatycznego harmonizowania tych trzech dzieł.

04 / Wydania i źródła

Wydania i źródła

Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna ↗

Czytaj dalej
IV wiek p.n.e.; później przekazany układ

Etyka eudemejska

IV wiek p.n.e.; później przekazany układ

Polityka

Wróć do bibliografii

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.