Dzieło · Arystoteles

Pozycje i nazwy wiatrów

Krótka notatka łączy wiatry z kierunkami i zapisuje ich nazwy. Ukazuje praktyczną i teoretyczną potrzebę wspólnej terminologii w opisie zjawisk atmosferycznych.

01 / Kontekst i przekaz

Zrozumieć tekst

Tekst przekazany w korpusie Arystotelesa należy do tradycji meteorologicznej, której autor i granice są niepewne.

Przekazany pod nazwiskiem Arystotelesa; osobiste autorstwo jest kwestionowane lub odrzucane.

02 / Najważniejsze myśli

Najważniejsze myśli

  1. 01

    Orientacja

    Nazwanie wiatru wymaga umiejscowienia jego pochodzenia w zorganizowanym horyzoncie, a nie jedynie opisania jego siły.

  2. 02

    Terminologia

    Różne nazwy ujawniają lokalne zwyczaje i trudności w łączeniu odrębnych tradycji.

  3. 03

    Fragment

    Zwięzłość notatki nie pozwala przypisywać jej pełnej teorii przyczyn zjawisk meteorologicznych.

03 / Jak czytać

Jak czytać

Narysuj różę wiatrów, używając nazw tekstów i porównaj ją z Księgą Meteorologia II.

04 / Wydania i źródła

Wydania i źródła

Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna ↗

Czytaj dalej
Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich

O liniach niepodzielnych

Data i autorstwo sporne; tradycja korpusu pism arystotelesowskich

O Melissusie, Ksenofanesie i Gorgiaszu

Wróć do bibliografii

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.