Dzieło · Søren Kierkegaard

Fragmenty filozoficzne

Johannes Climacus eksperymentuje z pytaniem, czy wiecznej prawdy można nauczyć się dzięki wydarzeniu historycznemu. Kontrast z sokratejskim przypominaniem sobie pomaga sformułować roszczenie chrześcijaństwa, nie rozstrzygając go za pomocą bezstronnego dowodu.

01 / Kontekst i przekaz

Zrozumieć tekst

Kierkegaard pisał w dziewiętnastowiecznej Kopenhadze pośród debat o filozofii, chrześcijaństwie luterańskim i nowoczesnym życiu publicznym. Jego autorzy występujący pod pseudonimami to skonstruowane perspektywy, a nie proste maski, których każda wypowiedź wyraża ustalone stanowisko Kierkegaarda. Mowy podpisane własnym nazwiskiem, rękopisy i wydania pośmiertne należy odróżniać od książek opublikowanych pod pseudonimami.

02 / Najważniejsze myśli

Najważniejsze myśli

  1. 01

    Nauczyciel

    Dociekanie dotyczy tego, czy nauczyciel jedynie daje okazję do przypomnienia sobie prawdy, czy też dostarcza warunku jej zrozumienia.

  2. 02

    Paradoks

    Spotkanie wiecznej prawdy i istnienia historycznego jest przedstawiane jako wyzwanie dla mistrzostwa pojęciowego.

  3. 03

    Wiara

    Tekst bada wiarę jako relację do wydarzenia, różniącą się od zwykłego zbierania informacji historycznych.

03 / Jak czytać

Jak czytać

Śledź hipotetyczną strukturę i odróżniaj eksperyment Climacusa od systematycznego dowodu.

04 / Wydania i źródła

Wydania i źródła

Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna ↗

Czytaj dalej
1843

Powtórzenie

1844

Pojęcie lęku

Wróć do bibliografii

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.