Dzieło · Platon

Parmenides

Młody Sokrates broni teorii form przed Parmenidesem, który wysuwa zarzuty dotyczące uczestnictwa, regresu i oddzielenia wiedzy. W drugiej połowie dialogu przeprowadza się wymagający ciąg dedukcji o tym, co wynika z założenia, że Jedno jest lub że go nie ma.

01 / Kontekst i przekaz

Zrozumieć tekst

Spotkanie jest konstrukcją literacką, a nie wiarygodnym dowodem debaty historycznej. Interpretacje nie są zgodne co do tego, jak dwie kontrastujące połówki pasują do siebie.

02 / Najważniejsze myśli

Najważniejsze myśli

  1. 01

    Udział

    Wyjaśnienie, w jaki sposób wiele rzeczy uczestniczy w jednej Formie, grozi podzieleniem samej Formy lub umieszczeniem jej w całości w oddzielonych od siebie przedmiotach.

  2. 02

    Regres i separacja

    Dalsza Forma może być potrzebna do wyjaśnienia podobieństwa między Formami a tym, co w nich uczestniczy; absolutne oddzielenie zagraża również poznaniu.

  3. 03

    Ćwiczenie dialektyczne

    Badanie hipotezy i jej zaprzeczenie w różnych relacjach zapobiega przedwczesnym wnioskom na temat jedności, mnogości, czasu i bytu.

03 / Jak czytać

Jak czytać

Zanim przejdziesz do dedukcji, przeczytaj uważnie początkowe zarzuty. Zapisuj każdą hipotezę oraz znaczenie, w jakim używa się słowa „jedno”, zamiast oczekiwać jednego ukrytego hasła.

04 / Wydania i źródła

Wydania i źródła

Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna ↗

Czytaj dalej
4. wiek p.n.e.; chronologia sporna

Polityk

4. wiek p.n.e.; chronologia sporna

Filebus

Wróć do bibliografii

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.