Έμφυτες ιδέες και μικρές αντιλήψεις
Διαβάστε τα Νέα δοκίμια ως αντιπαράθεση για την προέλευση της γνώσης, συγκρίνοντας κάθε θέση του Θεόφιλου με το χωρίο του Λοκ στο οποίο απαντά.
Μια πρωτότυπη εισαγωγή. Ο οδηγός συνοδεύει το έργο· δεν αποτελεί ούτε το πλήρες κείμενο ούτε μετάφραση.
Τοποθέτηση του κειμένου
Ο Λάιμπνιτς έγραψε το έργο στα γαλλικά περίπου μεταξύ 1703 και 1705, χρησιμοποιώντας τη γαλλική μετάφραση του Δοκιμίου του Λοκ από τον Πιερ Κοστ. Όταν ο Λοκ πέθανε το 1704, αποφάσισε να μη δημοσιεύσει απάντηση σε έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε πια να αντικρούσει, και το χειρόγραφο έμεινε ανέκδοτο ώσπου ο Ρούντολφ Έριχ Ράσπε το συμπεριέλαβε στην έκδοσή του του 1765 με τα φιλοσοφικά έργα του Λάιμπνιτς. Ακολουθώντας βιβλίο προς βιβλίο το Δοκίμιο για την ανθρώπινη νόηση του Τζον Λοκ, αυτός ο διάλογος αντιπαραθέτει τον Φιλαλήθη, που μιλά για λογαριασμό του Λοκ, στον Θεόφιλο, που μιλά για λογαριασμό του Λάιμπνιτς. Υπερασπίζεται τις έμφυτες ιδέες και αρχές ως προδιαθέσεις του νου, υποστηρίζει ότι έχουμε αμέτρητες αντιλήψεις πολύ ασθενείς για να τις προσέξουμε και αναδιατυπώνει τις αναλύσεις του Λοκ για την ταυτότητα, τη γλώσσα, την ελευθερία και τη γνώση.
Ακολουθώντας τα επιχειρήματα
Το μάρμαρο με τις φλέβες: Ο νους δεν είναι άγραφος πίνακας αλλά μοιάζει με όγκο μαρμάρου του οποίου οι φλέβες σχεδιάζουν ήδη τη μορφή που θα αναδείξει ο γλύπτης. Μικρές αντιλήψεις: Ακούμε τον βόμβο της θάλασσας μόνο επειδή αντιλαμβανόμαστε, χωρίς να τους προσέχουμε, τους ήχους καθενός από τα αμέτρητα κύματα που τον συνθέτουν. Εκτός από την ίδια τη νόηση: Στο αξίωμα ότι τίποτα δεν υπάρχει στη νόηση που να μην υπήρξε πρώτα στις αισθήσεις, ο Λάιμπνιτς προσθέτει: εκτός από την ίδια τη νόηση.
Συνεχίζοντας την ανάγνωση
Διαβάστε πρώτα τον πρόλογο, έπειτα το πρώτο βιβλίο για τις έμφυτες έννοιες και τα κεφάλαια του δεύτερου βιβλίου για την ελευθερία και την προσωπική ταυτότητα, κρατώντας ανοιχτό το Δοκίμιο του Λοκ στο αντίστοιχο κεφάλαιο. Ο Λάιμπνιτς έγραψε το έργο στα γαλλικά περίπου μεταξύ 1703 και 1705, χρησιμοποιώντας τη γαλλική μετάφραση του Δοκιμίου του Λοκ από τον Πιερ Κοστ. Όταν ο Λοκ πέθανε το 1704, αποφάσισε να μη δημοσιεύσει απάντηση σε έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε πια να αντικρούσει, και το χειρόγραφο έμεινε ανέκδοτο ώσπου ο Ρούντολφ Έριχ Ράσπε το συμπεριέλαβε στην έκδοσή του του 1765 με τα φιλοσοφικά έργα του Λάιμπνιτς.
Απέναντι στον άγραφο πίνακα, τα Νέα δοκίμια περιγράφουν έναν νου δραστήριο από την αρχή και γεμάτο αντιλήψεις που δεν προσέχει.
Η σειρά σας να σκεφτείτε.
- Τι κερδίζει ο Λάιμπνιτς αντιμετωπίζοντας τις έμφυτες ιδέες ως προδιαθέσεις και όχι ως σκέψεις των οποίων έχουμε ήδη επίγνωση;
- Πώς αλλάζει η θεωρία των μικρών αντιλήψεων την εικόνα ενός νου που γνωρίζει τα δικά του περιεχόμενα;
Η επιλογή και η πρόοδός σας παραμένουν σε αυτό το πρόγραμμα περιήγησης.