Τίποτα δεν υπάρχει χωρίς λόγο.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Αυτές οι καταχωρίσεις παρουσιάζουν τρία έργα γραμμένα στα γαλλικά: τη Μοναδολογία, τη Θεοδικία και τα Νέα δοκίμια. Η Πραγματεία μεταφυσικής, οι αλληλογραφίες με τον Αρνό και με τον Κλαρκ, το Νέο σύστημα, τα μαθηματικά γραπτά και το τεράστιο χειρόγραφο αρχείο που φυλάσσεται στο Αννόβερο δεν καταχωρίζονται χωριστά· η κριτική έκδοση της Ακαδημίας, που άρχισε το 1923, βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.
01γράφτηκε γύρω στο 1704 · εκδόθηκε το 1765
Ο Λάιμπνιτς έγραψε το έργο στα γαλλικά περίπου μεταξύ 1703 και 1705, χρησιμοποιώντας τη γαλλική μετάφραση του Δοκιμίου του Λοκ από τον Πιερ Κοστ. Όταν ο Λοκ πέθανε το 1704, αποφάσισε να μη δημοσιεύσει απάντηση σε έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε πια να αντικρούσει, και το χειρόγραφο έμεινε ανέκδοτο ώσπου ο Ρούντολφ Έριχ Ράσπε το συμπεριέλαβε στην έκδοσή του του 1765 με τα φιλοσοφικά έργα του Λάιμπνιτς.
021710
Δημοσιευμένα χωρίς το όνομα του συγγραφέα στο Άμστερνταμ το 1710, τα Δοκίμια είναι το μόνο φιλοσοφικό βιβλίο που εξέδωσε ο Λάιμπνιτς όσο ζούσε. Το έργο γεννήθηκε από συζητήσεις με τη βασίλισσα Σοφία Καρλότα της Πρωσίας, που πέθανε το 1705, για τις ενστάσεις του Ιστορικού και κριτικού λεξικού του Μπαιλ, και ανοίγει με έναν Προκαταρκτικό λόγο για τη συμφωνία της πίστης με τον λόγο, ακολουθούμενο από τρία μέρη.
031714
Ο Λάιμπνιτς έγραψε αυτό το κείμενο χωρίς τίτλο στα γαλλικά, στη Βιέννη, το 1714, ως συμπυκνωμένη έκθεση του συστήματός του, προσθέτοντας στο περιθώριο παραπομπές στη Θεοδικία του· οι Αρχές της φύσης και της χάριτος, γραμμένες την ίδια χρονιά για τον πρίγκιπα Ευγένιο της Σαβοΐας, καλύπτουν συγγενές πεδίο. Γερμανική μετάφραση κυκλοφόρησε το 1720 και λατινική το 1721, αλλά το γαλλικό πρωτότυπο τυπώθηκε μόλις το 1840, από τον Γιόχαν Έντουαρτ Έρντμαν.