Nic nie istnieje bez racji.
Rozróżniamy dzieła, świadectwa i dalsze lektury. Daty odnoszą się do powstania lub pierwszej publikacji, zgodnie z opisem danej pozycji.
Te opisy przedstawiają trzy dzieła napisane po francusku: Monadologię, Teodyceę i Nowe rozważania. Rozprawa metafizyczna, korespondencja z Arnauldem i z Clarkiem, Nowy system, pisma matematyczne i ogromna spuścizna rękopiśmienna przechowywana w Hanowerze nie są tu osobno indeksowane; krytyczne wydanie Akademii, rozpoczęte w 1923 roku, wciąż trwa.
01napisane ok. 1704 · wydane 1765
Leibniz napisał dzieło po francusku mniej więcej w latach 1703–1705, korzystając z francuskiego przekładu Rozważań Locke’a autorstwa Pierre’a Coste’a. Gdy Locke zmarł w 1704 roku, postanowił nie publikować repliki na pismo człowieka, który nie mógł już odpowiedzieć, a rękopis pozostał niewydany, dopóki Rudolf Erich Raspe nie włączył go w 1765 roku do swojego wydania dzieł filozoficznych Leibniza.
021710
Wydana bez nazwiska autora w Amsterdamie w 1710 roku, jest jedyną książką filozoficzną, którą Leibniz opublikował za życia. Dzieło wyrosło z rozmów z królową pruską Zofią Szarlotą, zmarłą w 1705 roku, o zarzutach zawartych w Słowniku historycznym i krytycznym Bayle’a, a otwiera je Rozprawa wstępna o zgodności wiary z rozumem, po której następują trzy części.
031714
Leibniz napisał ten pozbawiony tytułu tekst po francusku w Wiedniu w 1714 roku jako zwięzły wykład swojego systemu, dodając na marginesie odsyłacze do Teodycei; Zasady natury i łaski, napisane w tym samym roku dla księcia Eugeniusza Sabaudzkiego, obejmują pokrewną problematykę. Przekład niemiecki ukazał się w 1720 roku, a łaciński w 1721 roku, lecz francuski oryginał wydrukował dopiero w 1840 roku Johann Eduard Erdmann.