Μια οικογένεια νομικών στην Κόρδοβα
Γεννημένος στην Κόρδοβα από οικογένεια δικαστών, ο Ιμπν Ρουσντ σπουδάζει νομικά, τις επιστήμες και την ιατρική.
Σκεφτείτε με κείμενα και τις διαφωνίες τους.
Ο Ιμπν Ρουσντ, γνωστός στη λατινική παράδοση ως Αβερρόης, γεννήθηκε στην Κόρδοβα το 1126 σε οικογένεια νομικών της μαλικιτικής παράδοσης. Ο πατέρας και ο παππούς του κατείχαν δικαστικά αξιώματα. Η εκπαίδευσή του περιλάμβανε το δίκαιο, τις επιστήμες και την ιατρική στον πνευματικό κόσμο της αλ-Ανταλούς και του Μαγκρέμπ. Οι πολλαπλές αυτές δεξιότητες έχουν σημασία για την κατανόηση ενός έργου που δεν ανάγεται ούτε στον σχολιασμό του Αριστοτέλη ούτε σε μια απλή σύγκρουση θρησκείας και λόγου.
Γεννημένος στην Κόρδοβα από οικογένεια δικαστών, ο Ιμπν Ρουσντ σπουδάζει νομικά, τις επιστήμες και την ιατρική.
Ως δικαστής και αργότερα γιατρός, εργάζεται μεταξύ των δικαστηρίων της Ανδαλουσίας και της αυλής των Αλμοαδών.
Οι πραγματείες του 1179 και η απάντησή του στον αλ-Γκαζάλι αναπτύσσουν επιχειρήματα σχετικά με το δίκαιο και τη φιλοσοφία.
Μετά την απομάκρυνση από την αυλή και την παραμονή του στη Λουθένα, πεθαίνει στο Μαρακές το 1198.
Ο Ιμπν Ρουσντ, γνωστός στη λατινική παράδοση ως Αβερρόης, γεννήθηκε στην Κόρδοβα το 1126 σε οικογένεια νομικών της μαλικιτικής παράδοσης. Ο πατέρας και ο παππούς του κατείχαν δικαστικά αξιώματα. Η εκπαίδευσή του περιλάμβανε το δίκαιο, τις επιστήμες και την ιατρική στον πνευματικό κόσμο της αλ-Ανταλούς και του Μαγκρέμπ. Οι πολλαπλές αυτές δεξιότητες έχουν σημασία για την κατανόηση ενός έργου που δεν ανάγεται ούτε στον σχολιασμό του Αριστοτέλη ούτε σε μια απλή σύγκρουση θρησκείας και λόγου.
Ο Αβερρόης υπηρέτησε ως δικαστής στη Σεβίλλη και την Κόρδοβα και έγινε γιατρός στην αυλή των Αλμοαδών. Το νομικό του έργο συγκρίνει τις διαφωνίες μεταξύ των σχολείων αντί να απαριθμεί απλώς απαντήσεις. Τα αριστοτελικά γραπτά του παίρνουν διαφορετικές μορφές - επιτομές, μεσαία και μεγάλα σχόλια - για διαφορετικούς σκοπούς. Η ιστορία της συνάντησής του με τον χαλίφη μέσω του Ιμπν Τουφάιλ φωτίζει ένα αυλικό περιβάλλον, αλλά πρέπει να διαβαστεί ως μεταδιδόμενη μαρτυρία.
Γύρω το 1179 η Αποφασιστική Πραγματεία και η Έκθεση των Μεθόδων Απόδειξης εξέτασαν το θρησκευτικό δίκαιο, τον αποδεικτικό συλλογισμό και την ερμηνεία. Η Ασυνοχή της Ασυνοχής απάντησε τότε στις αντιρρήσεις του αλ-Γκαζάλι προς τους φιλοσόφους. Αυτά τα γραπτά ανήκουν σε συγκεκριμένες συζητήσεις μεταξύ μουσουλμάνων νομικών, θεολόγων και φιλοσόφων. Η αναγωγή τους σε μια διαχρονική αντίθεση μεταξύ επιστήμης και πίστης θα διέγραφε τα επιχειρήματά τους και τα συμφραζόμενα που τους δίνουν νόημα.
Προς το τέλος της ζωής του ο Αβερρόης απομακρύνθηκε από την αυλή και έμεινε στη Λουθένα, εν μέσω κατηγοριών και πολιτικών εντάσεων. Πέθανε στο Μαρακές το 1198. Τα έργα του κυκλοφόρησαν στα αραβικά και, μέσω εβραϊκών και λατινικών μεταφράσεων, σε άλλες πνευματικές παραδόσεις· ορισμένα σώζονται κυρίως σε μετάφραση. Οι μεσαιωνικές ευρωπαϊκές συζητήσεις για τον νου έδωσαν στον «αβερροϊσμό» πολλαπλές σημασίες. Η πρόσληψή του στον μουσουλμανικό και στον εβραϊκό κόσμο δεν πρέπει να εξαφανιστεί πίσω από αυτή τη λατινική ονομασία.
Προς το τέλος της ζωής του ο Αβερρόης απομακρύνθηκε από την αυλή και έμεινε στη Λουθένα, εν μέσω κατηγοριών και πολιτικών εντάσεων. Πέθανε στο Μαρακές το 1198. Τα έργα του κυκλοφόρησαν στα αραβικά και, μέσω εβραϊκών και λατινικών μεταφράσεων, σε άλλες πνευματικές παραδόσεις· ορισμένα σώζονται κυρίως σε μετάφραση. Οι μεσαιωνικές ευρωπαϊκές συζητήσεις για τον νου έδωσαν στον «αβερροϊσμό» πολλαπλές σημασίες. Η πρόσληψή του στον μουσουλμανικό και στον εβραϊκό κόσμο δεν πρέπει να εξαφανιστεί πίσω από αυτή τη λατινική ονομασία.
Πηγές & σημεία αναφοράς