Η ελευθερία ξεκινά από την κρίση.
Οι κρίσεις και οι συνειδητές επιλογές μας διαφέρουν από τα αποτελέσματα που διαμορφώνονται από πολλές αιτίες. Η διάκριση κατευθύνει την ευθύνη· δεν υπόσχεται αβίαστο έλεγχο κάθε ψυχικού συμβάντος.
Πριν από μια σημαντική συζήτηση, προετοιμάστε τους λόγους και τη συμπεριφορά σας, ενώ αναγνωρίζετε ότι η συμφωνία δεν είναι εγγυημένη.
Μια παράσταση παρουσιάζει μια κατάσταση ως επιθυμητή, επικίνδυνη ή προσβλητική. Η εξέτασή της πριν αποδεχθούμε τον ισχυρισμό της εμποδίζει το φαινόμενο να γίνει αυτομάτως κανόνας πράξης.
Αντικαταστήστε το "Δεν με σέβονται" με μια περιγραφή του τι πραγματικά ειπώθηκε και, στη συνέχεια, δοκιμάστε εναλλακτικές εξηγήσεις.
Το να είσαι αδερφός, γονέας, γείτονας ή πολίτης θέτει ερωτήματα για την κατάλληλη δράση. Η εσωτερική ελευθερία πρέπει να ασκείται μέσα από σχέσεις, με προσοχή στη δικαιοσύνη και τις πραγματικές συνθήκες.
Ρωτήστε ποια δίκαιη βοήθεια είναι δυνατή για κάποιο κοντινό σας άτομο χωρίς να προσποιηθείτε ότι μπορείτε να καθορίσετε τις επιλογές του.
Η άσκηση αφορά την επιθυμία και την αποστροφή, την κατάλληλη πράξη και τη συγκατάθεση στις παραστάσεις. Τα συναφή αυτά καθήκοντα συνδέουν τον συναισθηματικό προσανατολισμό, την κοινωνική συμπεριφορά και την προσεκτική κρίση.
Για μια δύσκολη κατάσταση, εξετάστε ξεχωριστά τι θέλετε, τι πρέπει να κάνετε και ποια στοιχεία υποστηρίζουν την ερμηνεία σας.