Μαθαίνοντας να επιθυμείς ό,τι είναι αρκετό.
Η ηδονή είναι το αγαθό αναφοράς, αλλά δεν πρέπει να επιλέγεται κάθε ηδονή. Η απομάκρυνση του πόνου και της ταραχής εξηγεί μια σταθερή ικανοποίηση που δεν απαιτεί να αυξάνει κανείς απεριόριστα τα αγαθά που κατέχει.
Συγκρίνετε την ανάπαυση που ανταποκρίνεται στην πραγματική κούραση με μια αγορά που προορίζεται μόνο να ξεπεράσει έναν γείτονα.
Ο Επίκουρος διακρίνει τις αναγκαίες ανάγκες, τις φυσικές αλλά μη αναγκαίες απολαύσεις και τις επιθυμίες που παράγονται από απόψεις χωρίς όρια. Η ταξινόμηση παραμένει άσκηση κρίσης: βοηθά να φανεί το κόστος της εξάρτησης.
Διακρίνετε την ανάγκη για τροφή, την προτίμηση για ένα περίτεχνο γεύμα και την απαίτηση να σας θαυμάζουν για έναν εντυπωσιακό τρόπο ζωής.
Η ατομική θεωρία εξηγεί τα φαινόμενα χωρίς να επικαλείται θεϊκή οργή. Η αντίληψη για τον θάνατο στηρίζεται στο τέλος της αίσθησης και όχι στην υπόσχεση μεταθανάτιας ζωής. Έτσι, τα επιχειρήματα για τη φύση στηρίζουν μια μεταβολή των προσδοκιών.
Όταν αντιμετωπίζετε μια καταστροφή, διακρίνετε τις αιτίες που μπορούν να διερευνηθούν από μια επινοημένη αφήγηση τιμωρίας.
Η εμπιστοσύνη μεταξύ φίλων είναι σημαντική προϋπόθεση της ευτυχίας. Η αυτάρκεια δεν απαιτεί να μη χρειάζεται κανείς κανέναν· περιορίζει τις περιττές εξαρτήσεις και ταυτόχρονα καλλιεργεί σχέσεις στις οποίες μπορεί να στηριχθεί.
Η διευθέτηση τακτικής βοήθειας για έναν φίλο δημιουργεί μια κοινή ασφάλεια που δεν μπορεί να εγγυηθεί μόνο η συσσώρευση χρημάτων.