Πρέπει να υπακούμε πάντοτε στον νόμο;
Ακολουθήστε το επιχείρημα του Κρίτωνα χωρίς να το μετατρέψετε σε σύνθημα απόλυτης υπακοής. Ο διάλογος συνδέει την αδικία που υφίσταται κανείς, τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει και την ευθύνη εκείνου που πράττει.
Μια πρωτότυπη εισαγωγή. Ο οδηγός συνοδεύει το έργο· δεν αποτελεί ούτε το πλήρες κείμενο ούτε μετάφραση.
Μια πολύ συγκεκριμένη πρόταση
Ο Κρίτων προσφέρει στον καταδικασμένο φίλο του έναν τρόπο διαφυγής. Επικαλείται την υπόληψη των φίλων του Σωκράτη, τα παιδιά του και την πρακτική δυνατότητα αναχώρησης. Οι λόγοι αυτοί δεν είναι παράλογοι: ο διάλογος τους παίρνει στα σοβαρά προτού μετατοπίσει το ερώτημα. Πρέπει η απόφαση να κριθεί με βάση τη γνώμη της πλειονότητας ή με βάση το δίκαιο;
Να μην ανταποδίδουμε την αδικία με αδικία
Ο Σωκράτης ρωτά αν μια αδικία μπορεί να απαντηθεί με μια άλλη. Η αρχή αυτή οργανώνει τη συζήτηση, αλλά η εφαρμογή της στην απόδραση εξακολουθεί να απαιτεί επιχείρημα. Μην παραλείπετε αυτό το βήμα: η αποδοχή μιας γενικής αρχής δεν σημαίνει αυτόματη αποδοχή ενός συγκεκριμένου συμπεράσματος. Εξετάστε ποια ακριβώς βλάβη θα προκαλούσε η απόδραση και σε ποιον.
Όταν μιλούν οι Νόμοι
Ο Πλάτων προσωποποιεί τους Νόμους, οι οποίοι υπενθυμίζουν την παιδεία που έλαβε ο Σωκράτης, τις ευκαιρίες αποχώρησης και τις δεσμεύσεις που συνδέονται με τη ζωή στην πόλη. Η σκηνή αυτή απαιτεί συζήτηση, όχι απλή επανάληψη. Συγκρίνετέ την με τις αρνήσεις υπακοής σε άδικες εντολές στην Απολογία. Η ένταση ανάμεσα στη συνείδηση και στη συμμετοχή στην πολιτική κοινότητα παραμένει γόνιμο ερώτημα, όχι ένας άμεσα διαθέσιμος καθολικός κανόνας.
Η δέσμευση προς μια κοινότητα και η απαίτηση για δικαιοσύνη χρειάζονται επιχειρήματα· δεν συμπίπτουν πάντοτε χωρίς δυσκολία.
Η σειρά σας να σκεφτείτε.
- Το να υφίσταται κανείς αδικία δικαιολογεί κάθε δυνατή αντίδραση;
- Ποιες δεσμεύσεις προς μια κοινότητα μπορούν να αναθεωρηθούν και υπό ποιες προϋποθέσεις;
Η επιλογή και η πρόοδός σας παραμένουν σε αυτό το πρόγραμμα περιήγησης.