Diogenes Laertius — Leven en leringen van Epicurus
Diogenes verzamelt beschuldigingen, antwoorden, anekdotes, het testament, een catalogus van geschriften, brieven en leerstellige schetsen. Zijn boek is de meest uitgebreide bron voor het leven van Epicurus en bevat de meeste van zijn volledig overgebleven teksten. De daarin geciteerde documenten moeten worden onderscheiden van het verhaal dat ze met elkaar verbindt.
De tekst begrijpen
De auteur schreef waarschijnlijk in de derde eeuw na Christus en putte uit tegenstrijdige eerdere tradities. Zijn sympathie voor Epicurus geeft soms vorm aan de presentatie en weerlegging van kritiek.
Boek X van de levens van vooraanstaande filosofen; getuigenissen die eeuwen na Epicurus zijn geschreven.
Kernpunten
- 01
Documentairelagen
Een geciteerde brief en een biografische samenvatting hebben verschillende status. Door elke stemverandering te identificeren, wordt de interpretatie betrouwbaarder.
- 02
Reputatie als conflict
Beschuldigingen van losbandigheid en beelden van soberheid behoren tot een polemische geschiedenis. Geen van beide mag zonder onderzoek worden overgenomen.
- 03
Een daad van behoud
Zonder dit boek zou onze kennis van de epicurische natuurkunde en ethiek totaal anders zijn. Transmissie bepaalt wat we een corpus kunnen noemen.
Hoe lees je dit werk?
Lees de biografische gedeelten 1–34 en bepaal daarna de grenzen tussen brieven, commentaar en de Hoofdstellingen.
Edities en bronnen
- Bekijk de bron 1perseus.tufts.edunieuw tabblad
- Bekijk de bron 2raw.githubusercontent.comnieuw tabblad
Samenvattingen en kernpunten zijn oorspronkelijke redactionele interpretaties. Ze begeleiden het lezen en vervangen geen editie van de tekst. Redactionele werkwijze ↗