De orde der dingen
Foucault vergelijkt historische configuraties die kennis over taal, levende wezens en rijkdom ordenen. Hij beschrijft hoe de mens in de moderne tijd zowel object als subject van kennis wordt, zonder de biologische verdwijning van de mensheid te voorspellen.
De tekst begrijpen
Gepubliceerd in 1966 en geopend door een lezing van Velázquez’ Las Meninas, onderzoekt het werk breuken in de orde van kennis. De groepering van perioden heeft geleid tot historische kritiek.
Kernpunten
- 01
Episteme
Een historische configuratie maakt bepaalde classificaties en relaties over meerdere vakgebieden heen denkbaar.
- 02
Menswetenschappen
De mens wordt zowel een empirisch object als een voorwaarde voor kennis.
- 03
Limieten
De beroemde ‘dood van de mens’ betreft een historische figuur van kennis, niet het uitsterven van de soort.
Hoe lees je dit werk?
Lees de opening van Las Meninas en vergelijk vervolgens een voorbeeld over taal met een voorbeeld over het leven.
Edities en bronnen
Samenvattingen en kernpunten zijn oorspronkelijke redactionele interpretaties. Ze begeleiden het lezen en vervangen geen editie van de tekst. Redactionele werkwijze ↗