Streef naar een geordend, gedeeld leven.
Vroege getuigenissen verbinden Pythagoras met de overgang van de ziel tussen levende wezens; de precieze leer blijft onbekend.
Vraag wat een overtuiging inhoudt voor relaties met andere levende wezens.
Pythagoreïsche tradities verbinden leren, regels en gemeenschap zonder ieder voorschrift aan hun stichter toe te schrijven.
Een gedeelde praktijk kan onderzoek ondersteunen en tegelijkertijd open blijven voor kritiek.
Latere Pythagoreeërs bestudeerden getallen en proporties; niet elk resultaat kan aan Pythagoras worden toegeschreven.
Een muzikale harmonie kan worden onderzocht door middel van relaties tussen geluiden.
De afstand van late biografieën vereist het vergelijken van getuigen in plaats van al hun verhalen samen te voegen.
Onderscheid een bron die bijna uit dezelfde tijd stamt van een legende die eeuwen later werd geschreven.