De gewone lezer
Deze eerste essaybundel ontleent zijn titel aan Samuel Johnson: de gewone lezer leest voor zijn plezier en niet om anderen te onderrichten of hun meningen te corrigeren. Woolf gaat van de Paston-brieven, de Griekse tragedie en Montaigne naar Jane Austen, George Eliot, de Russische romanciers en de hedendaagse fictie, en vormt haar oordelen door aandachtig te lezen.
De tekst begrijpen
Het boek verscheen in 1925, in hetzelfde voorjaar als Mrs Dalloway, en bundelt en herziet stukken die eerst voor de Times Literary Supplement en andere tijdschriften waren geschreven; in 1932 volgde een tweede reeks. Het essay ‘Modern Fiction’, voor het eerst geschreven in 1919, bekritiseert de ‘materialistische’ roman van Wells, Bennett en Galsworthy.
Kernpunten
- 01
Lezer, geen criticus
Woolf waardeert een lezer die minder geleerd is dan de criticus of de wetenschapper, maar uit flarden en indrukken een samenhangend beeld van een schrijver of een tijdperk opbouwt.
- 02
Het leven als lichtende stralenkrans
‘Modern Fiction’ vraagt romanschrijvers conventionele plots los te laten en een gewone geest op een gewone dag vast te leggen, terwijl indrukken als atomen neervallen.
- 03
Levens van onbekenden
Verschillende essays halen vergeten briefschrijvers, dagboekschrijvers en vrouwen als Margaret Cavendish en Laetitia Pilkington terug en toetsen hoe de literatuurgeschiedenis beslist wie herinnerd wordt.
Verdiep je in de ideeën
Lezen voor jezelf
Gebruik De gewone lezer en ‘Modern Fiction’ om een vrije, aandachtige manier van lezen te oefenen die tot een eigen oordeel komt.
De tekst situeren
Het boek verscheen in 1925, in hetzelfde voorjaar als Mrs Dalloway, en bundelt en herziet stukken die eerst voor de Times Literary Supplement en andere tijdschriften waren geschreven; in 1932 volgde een tweede reeks. Het essay ‘Modern Fiction’, voor het eerst geschreven in 1919, bekritiseert de ‘materialistische’ roman van Wells, Bennett en Galsworthy. Deze eerste essaybundel ontleent zijn titel aan Samuel Johnson: de gewone lezer leest voor zijn plezier en niet om anderen te onderrichten of hun meningen te corrigeren. Woolf gaat van de Paston-brieven, de Griekse tragedie en Montaigne naar Jane Austen, George Eliot, de Russische romanciers en de hedendaagse fictie, en vormt haar oordelen door aandachtig te lezen.
De argumenten volgen
Lezer, geen criticus: Woolf waardeert een lezer die minder geleerd is dan de criticus of de wetenschapper, maar uit flarden en indrukken een samenhangend beeld van een schrijver of een tijdperk opbouwt. Het leven als lichtende stralenkrans: ‘Modern Fiction’ vraagt romanschrijvers conventionele plots los te laten en een gewone geest op een gewone dag vast te leggen, terwijl indrukken als atomen neervallen. Levens van onbekenden: Verschillende essays halen vergeten briefschrijvers, dagboekschrijvers en vrouwen als Margaret Cavendish en Laetitia Pilkington terug en toetsen hoe de literatuurgeschiedenis beslist wie herinnerd wordt.
Vervolg met lezen
Begin met het korte titelessay en ‘Modern Fiction’, en lees daarna ‘On Not Knowing Greek’ of ‘Montaigne’ om te zien hoe Woolf auteurs leest die door taal en tijd van haar gescheiden zijn. Het boek verscheen in 1925, in hetzelfde voorjaar als Mrs Dalloway, en bundelt en herziet stukken die eerst voor de Times Literary Supplement en andere tijdschriften waren geschreven; in 1932 volgde een tweede reeks. Het essay ‘Modern Fiction’, voor het eerst geschreven in 1919, bekritiseert de ‘materialistische’ roman van Wells, Bennett en Galsworthy.
Vragen om mee verder te lezen
- Wat onderscheidt in het titelessay de gewone lezer van de criticus en de wetenschapper?
- Welke romanconventies wijst ‘Modern Fiction’ af, en wat stelt het essay daarvoor in de plaats?
Het oordeel van een lezer groeit uit aandacht, vergelijking en plezier, niet uit overgeleverde regels.
Hoe lees je dit werk?
Begin met het korte titelessay en ‘Modern Fiction’, en lees daarna ‘On Not Knowing Greek’ of ‘Montaigne’ om te zien hoe Woolf auteurs leest die door taal en tijd van haar gescheiden zijn.
Edities en bronnen
Samenvattingen en kernpunten zijn oorspronkelijke redactionele interpretaties. Ze begeleiden het lezen en vervangen geen editie van de tekst. Redactionele werkwijze ↗