Wolność zaczyna się od sądu.
Rozróżniamy dzieła, świadectwa i dalsze lektury. Daty odnoszą się do powstania lub pierwszej publikacji, zgodnie z opisem danej pozycji.
Epiktet nie pozostawił własnoręcznych pism. Zachowany korpus składa się z czterech ksiąg Diatryb, Encheiridionu i cytatów zebranych jako fragmenty, przekazanych przez Arriana lub późniejszych świadków. Cztery dalsze księgi Diatryb, o których donoszono w starożytności, zaginęły. Numeracja fragmentów różni się między wydaniami. Wykaz obejmuje wszystkie 39 numerowanych nagłówków odnotowanych w dziale fragmentów edycji Oldfathera z 1928: 1–36 z 10a, 28a i 28b; grupę wątpliwą i nieautentyczną, 29–36, wyraźnie oznaczono. Późniejsze adaptacje i komentarze należą do recepcji, a nie stanowią dodatkowych ksiąg jego autorstwa.
Przeglądaj listy i fragmenty01ok. 108–125
Ze starożytnego zbioru, o którym mówiono, że jest ich osiem, zachowały się cztery księgi. Arrian przedstawia wymianę zdań w klasach, podczas której Epiktet zadaje uczniom i gościom pytania dotyczące strachu, ambicji, wolności i obowiązków społecznych, często wykorzystując Sokratesa jako przykład filozoficznej konsekwencji.
02ok. 125–135
Zwięzły wybór dokonany przez Arriana ujmuje nauki Epikteta w 53 krótkich rozdziałach. Zaczyna się od tego, co zależy i nie zależy od nas, a następnie stosuje to rozróżnienie do pragnień, relacji, straty, postępowania w życiu publicznym i praktyki filozoficznej.
032. wiek n.e.
Cytaty zachowane poza czterema zachowanymi Dyskursami dostarczają dodatkowych śladów nauk Epikteta. Marek Aureliusz i późniejsi antolodzy przekazują krótkie powiedzenia, podczas gdy współczesne wydania odróżniają mocniejsze atrybucje od materiałów krążących pod jego nazwiskiem z niepewnym autorytetem.