Dzieło · Immanuel Kant

Monadologia fizyczna

Kant próbuje pogodzić proste elementy materialne z geometryczną podzielnością przestrzeni. Substancja prosta może zajmować przestrzeń poprzez swą sferę działania, sama nie posiadając części przestrzennych.

01 / Kontekst i przekaz

Zrozumieć tekst

Łacińska rozprawa z 1756 roku zestawia metafizykę z geometrią, zamiast od razu rezygnować z którejś z nich. Przedstawiony model poprzedza krytyczne rozróżnienie między zjawiskami a rzeczami samymi w sobie i nie należy go z tym rozróżnieniem utożsamiać wstecznie.

02 / Najważniejsze myśli

Najważniejsze myśli

  1. 01

    Prostota i rozciągłość

    Podzielność zajmowanej przestrzeni nie przesądza bezpośrednio o podzielności substancji rzekomo w niej działającej.

  2. 02

    Wypełnianie przestrzeni siłami

    Zajmowanie przestrzeni wyjaśniane jest przez działanie sił odpychających, a nie przez samo założenie już danej objętości materii.

  3. 03

    Godzenie dyscyplin

    Argument szuka zasad zachowujących wymagania geometryczne obok wymagań metafizyki elementów.

03 / Jak czytać

Jak czytać

Naszkicuj działający ośrodek i jego sferę skutków, odróżniając to, co zakłada argument, od tego, co ustanawia.

04 / Wydania i źródła

Wydania i źródła

Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna ↗

Czytaj dalej
1756

Dalsze rozważania na temat ostatnich trzęsień ziemi

1756

Nowe uwagi na temat teorii wiatrów

Wróć do bibliografii

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.