Studia, nauczanie i działalność organizacyjna
Od studiów paryskich po stanowiska nauczycielskie, Weil łączy dociekania filozoficzne z działalnością związkową.
Dostrzegaj tych, których miażdży siła.
Urodzona w Paryżu w 1909 w agnostycznej rodzinie żydowskiej, Simone Weil wstąpiła do École normale supérieure i zdała agrégację filozoficzną w 1931. Nauczając w kilku miastach, przyłączała się do walk związkowych i wspierała bezrobotnych. Jej badania nad pracą były nierozerwalnie związane z życiem intelektualnym: pytała, dlaczego instytucje mające na celu wyzwolenie mogły generować nowe formy ucisku.
Od studiów paryskich po stanowiska nauczycielskie, Weil łączy dociekania filozoficzne z działalnością związkową.
Praca w fabryce i krótki pobyt podczas hiszpańskiej wojny domowej wystawiają ją na próbę jej analizy siły.
Jej poszukiwania duchowe rozwijają się dzięki rozmowom z ojcem Perrinem i Gustave’em Thibonem w Marsylii.
W Londynie pracuje dla Wolnej Francji; umiera w 1943, zanim wiele pism zostanie opublikowanych.
Urodzona w Paryżu w 1909 w agnostycznej rodzinie żydowskiej, Simone Weil wstąpiła do École normale supérieure i zdała agrégację filozoficzną w 1931. Nauczając w kilku miastach, przyłączała się do walk związkowych i wspierała bezrobotnych. Jej badania nad pracą były nierozerwalnie związane z życiem intelektualnym: pytała, dlaczego instytucje mające na celu wyzwolenie mogły generować nowe formy ucisku.
W latach 1934–1935 Weil pracowała w kilku fabrykach, między innymi Renault. Dziennik opisuje wyczerpanie, tempo produkcji i podatność na krzywdę osoby zależnej od rozkazów i płacy; doświadczenie zmieniło jej rozumienie siły. W 1936 roku na krótko dołączyła do republikańskich bojowników podczas hiszpańskiej wojny domowej i wyjechała po wypadku. Jej refleksje nad wojną sprzeciwiają się utożsamianiu oporu wobec faszyzmu z gloryfikacją przemocy.
Od końca lat 30. XX wieku doświadczenia religijne pogłębiały związek Weil z chrześcijaństwem, nie prowadząc jej jednak do prośby o chrzest. Podejmowała także porównania z greckimi i innymi tradycjami duchowymi, które wymagają krytycznej lektury. W czasie wojny w Marsylii pracowała przy zbiorach i korespondowała z ojcem Perrinem oraz Gustavem Thibonem. Uwaga łączy studiowanie, otwartość na prawdę i podatność drugiej osoby na cierpienie.
Po pobycie w Stanach Zjednoczonych Weil dotarła do Londynu i w latach 1942–1943 pracowała dla Wolnej Francji. Napisała tam Zakorzenienie, niedokończony projekt odbudowy. Chorując na gruźlicę, zmarła w Ashford w sierpniu 1943 roku w warunkach ciężkiej choroby i ograniczonego odżywiania. Wydane pośmiertnie zeszyty, listy i zbiory poszerzyły grono odbiorców, lecz ich układy redakcyjne są różne: każdy fragment należy odnieść do jego źródła.
Po pobycie w Stanach Zjednoczonych Weil dotarła do Londynu i w latach 1942–1943 pracowała dla Wolnej Francji. Napisała tam Zakorzenienie, niedokończony projekt odbudowy. Chorując na gruźlicę, zmarła w Ashford w sierpniu 1943 roku w warunkach ciężkiej choroby i ograniczonego odżywiania. Wydane pośmiertnie zeszyty, listy i zbiory poszerzyły grono odbiorców, lecz ich układy redakcyjne są różne: każdy fragment należy odnieść do jego źródła.
Źródła i punkty odniesienia