Η ιστορία ως βιβλίο διδαγμάτων
Διαβάστε το Βιβλίο των Διδαγμάτων ως παγκόσμιο χρονικό και ως δοκιμασία της θεωρίας της Μουκαντίμα, κυρίως στην ιστορία των βερβερικών δυναστειών.
Μια πρωτότυπη εισαγωγή. Ο οδηγός συνοδεύει το έργο· δεν αποτελεί ούτε το πλήρες κείμενο ούτε μετάφραση.
Τοποθέτηση του κειμένου
Μια πρώτη μορφή του έργου, που ξεκίνησε μετά τη Μουκαντίμα, προσφέρθηκε στον Χαφσίδη σουλτάνο της Τύνιδας γύρω στο 1382 και αργότερα εμπλουτίστηκε στο Κάιρο με υλικό για την Ανατολή. Η αφήγησή του για τους Βερβέρους, βασισμένη εν μέρει στην προσωπική πείρα του συγγραφέα και σε πληροφορητές, παραμένει βασική πηγή για το μεσαιωνικό Μαγκρέμπ· ο de Slane τη μετέφρασε στα γαλλικά το 1852–1856. Το Κιτάμπ αλ-Ιμπάρ, ή Βιβλίο των Διδαγμάτων και Αρχείο των Αρχών και των Γεγονότων, είναι μια παγκόσμια ιστορία σε τρία βιβλία: η Μουκαντίμα· μια ιστορία των Αράβων και γειτονικών λαών, όπως οι Πέρσες, οι Ισραηλίτες, οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι και οι Φράγκοι, από τη Δημιουργία ως την εποχή του συγγραφέα· και μια ιστορία των Βερβέρων και των δυναστειών του Μαγκρέμπ.
Ακολουθώντας τα επιχειρήματα
Οικουμενική εμβέλεια: Το έργο εντάσσει τις ισλαμικές δυναστείες σε μια ευρύτερη ιστορία των λαών, από την αρχαία Περσία και το Ισραήλ ως τους Βυζαντινούς και τους Φράγκους της εποχής του. Ιστορία των Βερβέρων: Το τρίτο βιβλίο παρακολουθεί τους λαούς Σανχάτζα, Ζενάτα και Μασμούντα και τις δυναστείες τους, από τους Αλμοραβίδες και τους Αλμοχάδες ως τους Χαφσίδες και τους Μαρινίδες. Διδάγματα της ιστορίας: Η λέξη ιμπάρ (ʿibar) σημαίνει διδάγματα ή παραδείγματα: τα γεγονότα καταγράφονται ώστε ο αναγνώστης να συλλάβει τις κανονικότητες που εξηγεί η Μουκαντίμα.
Συνεχίζοντας την ανάγνωση
Διαβάστε μερικές ενότητες του τρίτου βιβλίου για μία δυναστεία, όπως οι Αλμοχάδες, και συγκρίνετε έπειτα την αφήγηση με τη θεωρία της Μουκαντίμα για το ομαδικό αίσθημα και την παρακμή, για να δείτε πού θεωρία και χρονικό συναντιούνται ή αποκλίνουν. Μια πρώτη μορφή του έργου, που ξεκίνησε μετά τη Μουκαντίμα, προσφέρθηκε στον Χαφσίδη σουλτάνο της Τύνιδας γύρω στο 1382 και αργότερα εμπλουτίστηκε στο Κάιρο με υλικό για την Ανατολή. Η αφήγησή του για τους Βερβέρους, βασισμένη εν μέρει στην προσωπική πείρα του συγγραφέα και σε πληροφορητές, παραμένει βασική πηγή για το μεσαιωνικό Μαγκρέμπ· ο de Slane τη μετέφρασε στα γαλλικά το 1852–1856.
Το Βιβλίο των Διδαγμάτων δείχνει τη θεωρία εν δράσει: κάθε δυναστεία εμφανίζεται ως περίπτωση αλληλεγγύης που κερδίζεται, χρησιμοποιείται και τελικά χάνεται.
Η σειρά σας να σκεφτείτε.
- Πώς η ιστορία των Αλμοχάδων ή των Μαρινιδών φωτίζει την άνοδο και την παρακμή που περιγράφει η Μουκαντίμα;
- Τι κερδίζει ο Ιμπν Χαλντούν, και τι διακινδυνεύει, όταν στηρίζεται στην προσωπική του πείρα και σε πληροφορητές για την ιστορία του Μαγκρέμπ;
Η επιλογή και η πρόοδός σας παραμένουν σε αυτό το πρόγραμμα περιήγησης.