Να διαβάζεις την ιστορία μέσα από τη φύση της ανθρώπινης κοινωνίας.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Οι εγγραφές αυτές καλύπτουν τη Μουκαντίμα, το Κιτάμπ αλ-Ιμπάρ και την αυτοβιογραφία. Η νεανική του επιτομή της θεολογίας του Φαχρ αλ-Ντιν αλ-Ράζι, Lubab al-Muhassal, η πραγματεία του για τον σουφισμό, Shifaʾ al-saʾil, καθώς και τα ποιήματα και οι επιστολές του δεν καταγράφονται χωριστά· πρόκειται για επιλογή, όχι για πλήρη βιβλιογραφία.
011377
Ο Ιμπν Χαλντούν τη συνέταξε σε περίπου πέντε μήνες στην Καλάτ Ιμπν Σαλάμα το 1377 και συνέχισε να την αναθεωρεί στην Τύνιδα και στο Κάιρο ως τον θάνατό του. Αντιγραμμένη στο Κάιρο και αργότερα μελετημένη από Οθωμανούς λογίους, τυπώθηκε στο Κάιρο το 1857 και στο Παρίσι το 1858 και έγινε έπειτα κεντρική στις ευρωπαϊκές συζητήσεις για τις απαρχές της κοινωνιολογίας.
021377–1382
Μια πρώτη μορφή του έργου, που ξεκίνησε μετά τη Μουκαντίμα, προσφέρθηκε στον Χαφσίδη σουλτάνο της Τύνιδας γύρω στο 1382 και αργότερα εμπλουτίστηκε στο Κάιρο με υλικό για την Ανατολή. Η αφήγησή του για τους Βερβέρους, βασισμένη εν μέρει στην προσωπική πείρα του συγγραφέα και σε πληροφορητές, παραμένει βασική πηγή για το μεσαιωνικό Μαγκρέμπ· ο de Slane τη μετέφρασε στα γαλλικά το 1852–1856.
031395–1405
Γράφτηκε αρχικά ως καταληκτικό τμήμα του Κιτάμπ αλ-Ιμπάρ και έφτανε ως το 1395· αργότερα αναθεωρήθηκε και επεκτάθηκε ως το 1405, έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του. Συγκαταλέγεται στις πιο λεπτομερείς αυτοβιογραφίες της μεσαιωνικής αραβικής γραμματείας, αν και λέει πολύ περισσότερα για τη δημόσια ζωή του παρά για την εσωτερική· οι τελευταίες σελίδες της περιγράφουν τη συνάντησή του με τον Ταμερλάνο.