Geschiedenis lezen vanuit de aard van de menselijke samenleving.
Werken, getuigenissen en verdere lectuur worden onderscheiden. De data verwijzen naar het ontstaan of de eerste publicatie, zoals bij elke vermelding aangegeven.
Deze beschrijvingen behandelen de Muqaddima, het Kitab al-ʿIbar en de autobiografie. Zijn jeugdige samenvatting van de theologie van Fakhr al-Din al-Razi, Lubab al-Muhassal, zijn verhandeling over het soefisme, Shifaʾ al-saʾil, en zijn gedichten en brieven zijn niet afzonderlijk opgenomen; dit is een selectie, geen volledige bibliografie.
011377
Ibn Khaldun schreef de eerste versie in ongeveer vijf maanden in Qalʿat Ibn Salama in 1377 en bleef haar in Tunis en Caïro herzien tot zijn dood. Gekopieerd in Caïro en later bestudeerd door Ottomaanse geleerden, werd ze in 1857 in Caïro en in 1858 in Parijs gedrukt, waarna ze centraal kwam te staan in Europese debatten over de oorsprong van de sociologie.
021377–1382
Een eerste versie, begonnen na de Muqaddima, werd rond 1382 in Tunis aan de Hafsidische sultan aangeboden en later in Caïro uitgebreid met materiaal over het Oosten. Het verslag over de Berbers, deels gebaseerd op eigen ervaring en op zegslieden, blijft een basisbron voor de middeleeuwse Maghreb; De Slane vertaalde het in 1852–1856 in het Frans.
031395–1405
Eerst geschreven als slotdeel van het Kitab al-ʿIbar en doorgetrokken tot 1395, werd ze later herzien en uitgebreid tot 1405, een jaar voor zijn dood. Ze behoort tot de meest gedetailleerde autobiografieën in het middeleeuwse Arabisch, al zegt ze veel meer over zijn openbare dan over zijn innerlijke leven; de laatste bladzijden beschrijven zijn ontmoeting met Timoer.