Μια ανοιχτή βιβλιοθήκη σκέψης
Να κατανοήσεις την οδύνη για να απελευθερωθείς από αυτήν.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Τα λήμματα παρουσιάζουν τρία κείμενα του κανόνα της πάλι που παραδοσιακά συνδέονται με τη διδασκαλία του Βούδα και συντάχθηκαν από την κοινότητά του. Οι τέσσερις κύριες Νικάγια, η μοναστική Βινάγια, τα παράλληλα Άγκαμα που σώζονται στα κινεζικά, αποσπάσματα στη γκανταρί και στα σανσκριτικά και μεταγενέστερες σούτρα της Μαχαγιάνα δεν καταγράφονται· πρόκειται για επιλογή, όχι για πλήρη βιβλιογραφία.
01περ. 3ος–1ος αι. π.Χ.
Το κείμενο ανήκει στην Κουντάκα Νικάγια του κανόνα της πάλι, που καταγράφηκε στη Σρι Λάνκα τον πρώτο αιώνα π.Χ.· παράλληλες συλλογές σώζονται στη γκανταρί, στα σανσκριτικά και στα κινεζικά. Η απόδοση στον Βούδα είναι παραδοσιακή: κοινότητες συνέταξαν και μετέδωσαν τους στίχους, και ένα μεταγενέστερο υπόμνημα συνέδεσε κάθε στροφή με μια ιστορία.
02περ. 5ος–1ος αι. π.Χ.
Ο λόγος, που σώζεται στη Σαμγιούττα Νικάγια και στη μοναστική Βινάγια με παράλληλα σε άλλες πρώιμες σχολές, απέκτησε γραπτή μορφή αιώνες μετά τα γεγονότα που αφηγείται. Η τελική του σκηνή, όπου ο Κοντάνια αποκτά το μάτι του Ντάμμα, ανήκει στη μνήμη της κοινότητας για τις δικές της απαρχές.
03περ. 5ος–1ος αι. π.Χ.
Μέρος της Κουντάκα Νικάγια, η συλλογή έχει πέντε κεφάλαια, ανάμεσά τους την Αττακαβάγκα και την Παραγιαναβάγκα, που συχνά θεωρούνται πρώιμες επειδή άλλα κανονικά κείμενα τις παραθέτουν και ένα αρχαίο υπόμνημα, η Νιντέσα, τις εξηγεί. Σώζεται επίσης μια κινεζική μετάφραση ενός παράλληλου της Αττακαβάγκα.