Ένα ερώτημα μπορεί να αλλάξει μια ζωή.
Στην Απολογία, η σοφία του Σωκράτη συνίσταται εν μέρει στο ότι αρνείται να θεωρεί πως γνωρίζει όταν δεν γνωρίζει. Η ιδέα αυτή δεν υποστηρίζει ότι κάθε γνώση είναι αδύνατη. Ανοίγει έναν δρόμο διερεύνησης, εμποδίζοντας τη βεβαιότητα, τη φήμη ή τη συνήθεια να υποκαταστήσουν τα στοιχεία.
Πριν υπερασπιστείτε μια γνώμη, διακρίνετε όσα έχετε ελέγξει, όσα υποθέτετε και όσα ακόμη δεν γνωρίζετε.
Η διερώτηση που συχνά ονομάζεται έλεγχος εξετάζει έναν ισχυρισμό και τις συνέπειές του. Ένας συνομιλητής μπορεί να ανακαλύψει ότι αρκετές προσφιλείς του πεποιθήσεις είναι ασυμβίβαστες. Το αδιέξοδο που προκύπτει, η απορία, δεν είναι αναγκαστικά αποτυχία: δείχνει τι πρέπει να οριστεί προσεκτικότερα πριν συνεχιστεί η έρευνα.
Αν πείτε ότι το θάρρος σημαίνει να μη νιώθει κανείς φόβο, αναρωτηθείτε αν κάποιος που δρα παρά τον φόβο είναι λιγότερο θαρραλέος.
Ο σωκρατικός χαρακτήρας προτρέπει τους ανθρώπους να φροντίζουν την ποιότητα του χαρακτήρα τους αντί να επιδιώκουν απλώς πλούτο, κοινωνική θέση ή εξουσία. Εδώ η «ψυχή» αφορά, μεταξύ άλλων, ό,τι μας καθιστά ικανούς να κρίνουμε και να δρούμε. Οι διάλογοι διερευνούν τα νοήματά της χωρίς να παρουσιάζουν όλοι την ίδια διδασκαλία.
Αξιολογήστε μια επιτυχία ρωτώντας επίσης ποιες συνήθειες σας βοήθησε να αποκτήσετε και πώς επηρέασε τις σχέσεις σας με τους άλλους.
Αρκετοί διάλογοι αποδίδουν στον Σωκράτη την ιδέα ότι το ηθικό σφάλμα συνδέεται με την παρανόηση του αγαθού. Η θέση αυτή, που συχνά ονομάζεται ηθικός διανοητισμός, δεν σημαίνει απλώς ότι κάθε μορφωμένος άνθρωπος είναι ενάρετος. Μας καλεί να εξετάσουμε τι θεωρούμε πραγματικά ωφέλιμο.
Όταν μια απόφαση φαίνεται ωφέλιμη αλλά άδικη, αμφισβητήστε τη λέξη «ωφέλιμη»: για ποιον, για πόσο καιρό και με ποιο ηθικό κόστος;