Το νόημα μπροστά στον θάνατο
Παρακολουθήστε την κρίση της «Εξομολόγησης», από τα ερωτήματα που ακινητοποιούν μια πετυχημένη ζωή ως την πίστη από την οποία ζουν οι εργαζόμενοι άνθρωποι.
Μια πρωτότυπη εισαγωγή. Ο οδηγός συνοδεύει το έργο· δεν αποτελεί ούτε το πλήρες κείμενο ούτε μετάφραση.
Τοποθέτηση του κειμένου
Γραμμένη μεταξύ 1879 και 1882 ως εισαγωγή σε ένα ευρύτερο σύνολο θρησκευτικών γραπτών, απαγορεύτηκε από την εκκλησιαστική λογοκρισία και τυπώθηκε για πρώτη φορά στη Γενεύη το 1884. Η αφήγηση ανασυνθέτει την κρίση εκ των υστέρων και δεν πρέπει να διαβάζεται ως ημερολόγιο. Ο Τολστόι αφηγείται την απώλεια της παιδικής του πίστης, την επιδίωξη της δόξας και της οικογενειακής ευτυχίας, και την κρίση κατά την οποία η προοπτική του θανάτου έκανε κάθε δραστηριότητα να φαίνεται μάταιη. Ούτε η πειραματική επιστήμη ούτε η φιλοσοφία, από τον Σολομώντα ως τον Σοπενχάουερ, απαντούν στο ερώτημά του· βρίσκει μια απάντηση στην πίστη από την οποία ζουν οι απλοί εργαζόμενοι άνθρωποι.
Ακολουθώντας τα επιχειρήματα
Η ζωή που σταμάτησε: Ερωτήματα τόσο απλά όσο «Γιατί;» και «Και μετά;» ακινητοποιούν μια πετυχημένη ζωή, επειδή κανένα επίτευγμα δεν επιζεί από τον θάνατο που τον περιμένει. Τέσσερις διέξοδοι: Παρατηρεί ότι οι άνθρωποι του κύκλου του διαφεύγουν μέσω της άγνοιας, της επικούρειας διασκέδασης, της αυτοκτονίας ή μιας παραιτημένης συνέχισης της ζωής, και απορρίπτει καθεμία από αυτές τις οδούς. Η πίστη ως δύναμη ζωής: Η λογική γνώση οδηγεί μόνο στην άρνηση· η πίστη είναι η γνώση του νοήματος της ζωής που επιτρέπει στους ανθρώπους να ζουν, αν και αργότερα ο Τολστόι τη διαχωρίζει από το εκκλησιαστικό δόγμα.
Συνεχίζοντας την ανάγνωση
Διαβάστε τον μύθο του οδοιπόρου που κρέμεται μέσα στο πηγάδι και έπειτα παρακολουθήστε πώς τα τελευταία κεφάλαια διακρίνουν την πίστη του λαού από τη διδασκαλία της Εκκλησίας. Γραμμένη μεταξύ 1879 και 1882 ως εισαγωγή σε ένα ευρύτερο σύνολο θρησκευτικών γραπτών, απαγορεύτηκε από την εκκλησιαστική λογοκρισία και τυπώθηκε για πρώτη φορά στη Γενεύη το 1884. Η αφήγηση ανασυνθέτει την κρίση εκ των υστέρων και δεν πρέπει να διαβάζεται ως ημερολόγιο.
Για τον Τολστόι, ένα νόημα για το οποίο αξίζει να ζει κανείς πρέπει να αντέχει τη βεβαιότητα του δικού του θανάτου.
Η σειρά σας να σκεφτείτε.
- Γιατί καμία κοσμική επιτυχία δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα «Και μετά;»;
- Τι κρατά ο Τολστόι από την πίστη των χωρικών, και τι απορρίπτει από τη διδασκαλία της Εκκλησίας;
Η επιλογή και η πρόοδός σας παραμένουν σε αυτό το πρόγραμμα περιήγησης.