Μια ανοιχτή βιβλιοθήκη σκέψης
Η ελεύθερη σκέψη χρειάζεται ένα δωμάτιο, ένα εισόδημα και μια παράδοση.
Για τη Γουλφ, η πνευματική ελευθερία εξαρτάται από υλικά πράγματα: εισόδημα, χρόνο, ιδιωτικότητα, εκπαίδευση και πρόσβαση σε βιβλιοθήκες, που η ιστορία μοίρασε άνισα ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες.
Η αφηγήτρια αντιπαραθέτει ένα πλουσιοπάροχο γεύμα σε ανδρικό κολέγιο με ένα λιτό δείπνο από δαμάσκηνα και κρέμα σε γυναικείο κολέγιο.
Μέσα από τη φανταστική ζωή της Τζούντιθ Σαίξπηρ, εξίσου προικισμένης με τον αδελφό της αλλά αποκλεισμένης από το σχολείο και τη σκηνή, η Γουλφ δείχνει πώς χάνεται το ταλέντο όταν οι θεσμοί αποκλείουν ολόκληρες ομάδες ανθρώπων.
Η Τζούντιθ το σκάει για το Λονδίνο, γίνεται περίγελος των θιασαρχών και δίνει τέλος στη ζωή της χωρίς να αφήσει κανένα έργο.
Στις Τρεις γκινέες, οι κόρες των μορφωμένων ανδρών δεν χρειάζεται να εισέλθουν στα επαγγέλματα και στους θεσμούς με τους όρους που γέννησαν τον πόλεμο· μπορούν να δράσουν ως αουτσάιντερ, μέσω της ανεξαρτησίας, της άρνησης και της αδιαφορίας για τις πατριωτικές επιδείξεις.
Μια αουτσάιντερ κερδίζει μόνη της τα προς το ζην, αρνείται τιμητικές διακρίσεις και μένει μακριά από τις στρατιωτικές παρελάσεις, ενώ εργάζεται για την ειρήνη με τον δικό της τρόπο.
Η μυθοπλασία και τα απομνημονεύματα της Γουλφ προσέχουν τη συνηθισμένη ροή της συνείδησης, όπου σπάνιες στιγμές έντονης αντίληψης διαπερνούν το «βαμβάκι» της καθημερινής ζωής και αποκαλύπτουν ένα σχέδιο.
Στη Σκιαγράφηση του παρελθόντος θυμάται πως κοίταζε ένα παρτέρι με λουλούδια στο Σεντ Άιβς και ξαφνικά είδε ότι το λουλούδι ήταν μέρος ενός όλου.