Een open bibliotheek van ideeën
Vrij denken vraagt een kamer, een inkomen en een traditie.
Voor Woolf hangt intellectuele vrijheid af van materiële dingen: inkomen, tijd, privacy, onderwijs en toegang tot bibliotheken, die de geschiedenis ongelijk over mannen en vrouwen heeft verdeeld.
De vertelster stelt een weelderige lunch in een mannencollege tegenover een sober diner van gedroogde pruimen en vla in een vrouwencollege.
Met het verzonnen leven van Judith Shakespeare, even begaafd als haar broer maar zonder toegang tot school en toneel, laat Woolf zien hoe talent verdwijnt wanneer instituties hele groepen mensen uitsluiten.
Judith vlucht naar Londen, wordt door de theaterdirecteuren uitgelachen en maakt een einde aan haar leven zonder werk na te laten.
In Drie guineas hoeven de dochters van ontwikkelde mannen de beroepen en instituties niet te betreden op de voorwaarden die oorlog hebben voortgebracht; ze kunnen als buitenstaanders handelen, door onafhankelijkheid, weigering en onverschilligheid tegenover patriottisch vertoon.
Een buitenstaander verdient haar eigen brood, weigert onderscheidingen en blijft weg van militaire parades, terwijl ze op haar eigen manier voor vrede werkt.
Woolfs fictie en memoires volgen de gewone stroom van het bewustzijn, waarin zeldzame momenten van intense waarneming door de ‘watten’ van het dagelijks leven breken en een patroon onthullen.
In Schets van het verleden herinnert ze zich hoe ze in St Ives naar een bloembed keek en plotseling zag dat de bloem deel was van een geheel.