Seksualiteit opnieuw denken vanuit de kindertijd
Onderzoek hoe de Drie verhandelingen de drift van haar object scheiden, de oorsprong van de seksualiteit in de kindertijd leggen en haar reorganisatie in de puberteit volgen.
Een oorspronkelijke inleiding. Deze gids begeleidt het lezen van het werk; hij is geen volledige tekst of vertaling.
De tekst situeren
Het werk verscheen in 1905 in Wenen, in hetzelfde jaar als de casus Dora en het boek over de grap, en werd naast het droomboek door Freud het grondigst herzien. De drukken van 1910, 1915, 1920 en 1924 voegden de libidotheorie, de pregenitale organisatiefasen en talrijke voetnoten toe, waaronder een uit 1920 die het oedipuscomplex de kern van de neurosen noemt. De eerste verhandeling onderscheidt het seksuele object van het seksuele doel en betoogt dat inversie en perversies niet door een scherpe grens van de gewone seksualiteit gescheiden zijn, omdat de drift slechts losjes aan haar object is vastgesoldeerd. De tweede stelt dat de seksualiteit in de vroege kindertijd begint, met duimzuigen als model van auto-erotisch genot en mond, anus en huid als erogene zones; de derde beschrijft hoe de puberteit deze partiële driften ondergeschikt maakt aan de genitale zone.
De argumenten volgen
Object en doel: Door te onderscheiden wie het verlangen kiest en wat het wil doen, behandelt Freud variaties van het seksuele leven als gradaties die verklaard moeten worden, niet als tekenen van erfelijke degeneratie. Infantiele seksualiteit: De vergetelheid van de vroege kindertijd en de latentieperiode hebben volgens Freud voor volwassenen verborgen dat kinderen lichamelijk genot zoeken en eigen seksuele theorieën vormen. Een object vinden: In de puberteit richt de drift zich op een andere persoon, maar volgens Freud is het vinden van een object eigenlijk een terugvinden, vooral gevormd naar de eerste relatie van de zuigeling met de moederborst.
Vervolg met lezen
Lees het begin van de eerste verhandeling en de hele tweede, en controleer bij elke passage uit welke druk ze stamt; lees de opmerkingen over vrouwen, homoseksualiteit en normaliteit kritisch, met hun medische context van 1905 in gedachten. Het werk verscheen in 1905 in Wenen, in hetzelfde jaar als de casus Dora en het boek over de grap, en werd naast het droomboek door Freud het grondigst herzien. De drukken van 1910, 1915, 1920 en 1924 voegden de libidotheorie, de pregenitale organisatiefasen en talrijke voetnoten toe, waaronder een uit 1920 die het oedipuscomplex de kern van de neurosen noemt.
De Drie verhandelingen maken van de seksualiteit een geschiedenis die in de vroegste kindertijd begint, zodat het volwassen verlangen de sporen draagt van eerdere genietingen en bindingen.
Tijd om zelf na te denken.
- Wat wint Freud met het onderscheid tussen seksueel object en seksueel doel?
- Waarom zijn volwassenen volgens Freud hun eigen infantiele seksualiteit vergeten?
Je selectie en voortgang blijven in deze browser staan.