Przemyśleć seksualność od strony dzieciństwa
Zbadaj, jak Trzy rozprawy oddzielają popęd od jego obiektu, umieszczają początki seksualności w dzieciństwie i śledzą jej przekształcenie w okresie dojrzewania.
Oryginalne wprowadzenie. Przewodnik towarzyszy dziełu; nie jest ani pełnym tekstem, ani tłumaczeniem.
Umiejscowienie tekstu
Wydane w Wiedniu w 1905 roku, w tym samym roku co przypadek Dory i książka o dowcipie, było obok księgi snów dziełem, które Freud przerabiał najgruntowniej. Wydania z 1910, 1915, 1920 i 1924 roku dodały teorię libido, przedgenitalne fazy organizacji i liczne przypisy, w tym jeden z 1920 roku, który nazywa kompleks Edypa jądrem nerwic. Pierwsza rozprawa oddziela obiekt seksualny od celu seksualnego i dowodzi, że inwersji i perwersji nie dzieli od zwykłej seksualności ostra granica, gdyż popęd jest ze swoim obiektem jedynie luźno zlutowany. Druga twierdzi, że seksualność zaczyna się w niemowlęctwie, ze ssaniem kciuka jako wzorem przyjemności autoerotycznej oraz ustami, odbytem i skórą jako strefami erogennymi; trzecia pokazuje, jak okres dojrzewania podporządkowuje te popędy częściowe strefie genitalnej.
Podążanie za argumentami
Obiekt i cel: Odróżniając to, kogo pożądanie wybiera, od tego, co chce czynić, Freud traktuje odmiany życia seksualnego jako różnice stopnia wymagające wyjaśnienia, a nie jako oznaki dziedzicznej degeneracji. Seksualność dziecięca: Zapomnienie wczesnego dzieciństwa i okres latencji ukryły według Freuda przed dorosłymi, że dzieci szukają przyjemności cielesnej i tworzą własne teorie seksualne. Znalezienie obiektu: W okresie dojrzewania popęd zwraca się ku innej osobie, lecz Freud utrzymuje, że znalezienie obiektu jest właściwie jego ponownym odnalezieniem, wzorowanym przede wszystkim na pierwszej relacji niemowlęcia z piersią matki.
Kontynuuj czytanie
Przeczytaj początek pierwszej rozprawy i całą drugą, sprawdzając, z którego wydania pochodzi każdy fragment; uwagi o kobietach, homoseksualności i normalności czytaj krytycznie, pamiętając o ich kontekście medycznym z 1905 roku. Wydane w Wiedniu w 1905 roku, w tym samym roku co przypadek Dory i książka o dowcipie, było obok księgi snów dziełem, które Freud przerabiał najgruntowniej. Wydania z 1910, 1915, 1920 i 1924 roku dodały teorię libido, przedgenitalne fazy organizacji i liczne przypisy, w tym jeden z 1920 roku, który nazywa kompleks Edypa jądrem nerwic.
Trzy rozprawy czynią z seksualności historię, która zaczyna się we wczesnym dzieciństwie, tak że dorosłe pożądanie nosi ślady wcześniejszych przyjemności i przywiązań.
Teraz Twoja kolej na refleksję.
- Co zyskuje Freud, odróżniając obiekt seksualny od celu seksualnego?
- Dlaczego według Freuda dorośli zapomnieli o własnej seksualności dziecięcej?
Twoje wybory i postępy pozostają w tej przeglądarce.