Andere brieven en fragmenten
Verspreide citaten bij Seneca, Plutarchus, Athenaeus en andere auteurs bewaren woorden die niet in de volledig overgeleverde brieven staan. Moderne verzamelingen brengen leerstellige getuigenissen, werkfragmenten en stukken briefwisseling samen. Hun afbakening hangt af van redactionele beginselen: een vijandige parafrase verschilt van een uitdrukkelijk toegeschreven citaat.
De tekst begrijpen
Hermann Usener’s Epicurea, gepubliceerd in 1887, levert nummeringen die nog steeds vaak worden gebruikt. Andere edities voegen ontdekkingen toe of reorganiseren; een nummer zonder editienaam is onvoldoende.
Dossier indirecte transmissie; geen werk dat onder deze titel is gecomponeerd.
Kernpunten
- 01
Identificeer de spreker
Maak onderscheid tussen Epicurus, de citerende auteur, en de moderne redacteur. Ieder komt tussenbeide in de tekst die voor ons beschikbaar is.
- 02
Herstel de polemische context
Een tegenstander kan waardevolle informatie bewaren terwijl hij materiaal selecteert dat nuttig is voor een weerlegging. De setting van het citeren wordt filosofisch bewijs.
- 03
Respecteer de gaten
Sommige titels en ontvangers zijn bekend, hoewel hun teksten niet bewaard zijn gebleven. Hun bestaan alleen kan geen gedetailleerde inhoud vaststellen.
Hoe lees je dit werk?
Noteer bij elk fragment de editie, het nummer en de antieke bron. De aangeboden index pretendeert niet alle fragmenten van Usener of alle papyri te omvatten.
Edities en bronnen
Samenvattingen en kernpunten zijn oorspronkelijke redactionele interpretaties. Ze begeleiden het lezen en vervangen geen editie van de tekst. Redactionele werkwijze ↗