Xenophon — Apologie van Socrates
Xenophon legt de verheven toon van Socrates tijdens het proces uit via een rapport dat verband houdt met Hermogenes. Het verslag brengt zijn weigering om te pleiten voor overleving in verband met het vooruitzicht de achteruitgang van de ouderdom te vermijden, wat een opmerkelijk andere nadruk legt dan Plato.
De tekst begrijpen
Socrates liet geen geschriften na. Deze tekst behoort tot de antieke overlevering aan de hand waarvan zijn leven en denken worden gereconstrueerd, niet tot een bibliografie van werken die hij zelf schreef. Genre, bedoeling van de auteur en dramatische setting zijn van belang: een filosofische dialoog, een rechtbankverdediging of een komedie kan niet als een opname worden behandeld. Vergelijk onafhankelijke getuigen voordat je het standpunt van de spreker gelijkstelt aan dat van de historische Socrates.
Kernpunten
- 01
Bemiddeling
Xenophon presenteerde zichzelf niet als ooggetuige bij elke uitwisseling; genoemde tussenpersonen zijn van belang voor het evalueren van de getuigenis.
- 02
Toon
Wat arrogant zou kunnen klinken, wordt in deze verdediging een bewijs van vertrouwen in een leven dat al goed geleefd is.
- 03
Dood
De praktische beoordeling van ouder worden is een aanvulling op religieuze signalen en morele overtuigingen, in plaats van dat het Plato’s argument exact reproduceert.
Hoe lees je dit werk?
Lees dit direct na Plato’s Apologie en houd overeenkomsten gescheiden van de eigen verklaringen voor Socrates’ gedrag.
Edities en bronnen
Samenvattingen en kernpunten zijn oorspronkelijke redactionele interpretaties. Ze begeleiden het lezen en vervangen geen editie van de tekst. Redactionele werkwijze ↗