Dzieło · Niccolò Machiavelli

Książę

Krótki traktat w 26 rozdziałach o tym, jak księstwa się zdobywa, utrzymuje i traci. Machiavelli klasyfikuje rodzaje państw, chwali władców opierających się na własnym wojsku i pyta, jakie przymioty rzeczywiście zachowują władzę, by zakończyć wezwaniem do wyzwolenia Italii od obcych armii.

01 / Kontekst i przekaz

Zrozumieć tekst

Napisany w 1513 roku w Sant’Andrea in Percussina, po odsunięciu od urzędu i uwięzieniu, o czym Machiavelli donosił w liście do Francesca Vettoriego. Zadedykowany Wawrzyńcowi Medyceuszowi, krążył w rękopisach i został wydrukowany dopiero w 1532 roku, pięć lat po śmierci autora.

02 / Najważniejsze myśli

Najważniejsze myśli

  1. 01

    Prawda rzeczywista

    Rozdział 15 pomija wyobrażone republiki i księstwa, by zbadać, jak ludzie naprawdę żyją i co naprawdę wynika z czynów.

  2. 02

    Lew i lis

    Rozdział 18 dowodzi, że władca musi łączyć siłę i podstęp i nie musi dotrzymywać słowa, gdy obraca się to przeciw niemu, a przyczyny złożenia obietnicy ustały.

  3. 03

    Fortuna

    Rozdział 25 przyznaje fortunie może połowę spraw ludzkich i pyta, jak przezorność i śmiałe działanie mogą powstrzymać jej wezbrania.

03 / Zgłębiaj idee

Zgłębiaj idee

Polityka bez złudzeń

Prześledź prawdę rzeczywistą, pozory i fortunę w centralnych rozdziałach Księcia i sprawdź, jak daleko sięgają jego rady.

Umiejscowienie tekstu

Napisany w 1513 roku w Sant’Andrea in Percussina, po odsunięciu od urzędu i uwięzieniu, o czym Machiavelli donosił w liście do Francesca Vettoriego. Zadedykowany Wawrzyńcowi Medyceuszowi, krążył w rękopisach i został wydrukowany dopiero w 1532 roku, pięć lat po śmierci autora. Krótki traktat w 26 rozdziałach o tym, jak księstwa się zdobywa, utrzymuje i traci. Machiavelli klasyfikuje rodzaje państw, chwali władców opierających się na własnym wojsku i pyta, jakie przymioty rzeczywiście zachowują władzę, by zakończyć wezwaniem do wyzwolenia Italii od obcych armii.

Podążanie za argumentami

Prawda rzeczywista: Rozdział 15 pomija wyobrażone republiki i księstwa, by zbadać, jak ludzie naprawdę żyją i co naprawdę wynika z czynów. Lew i lis: Rozdział 18 dowodzi, że władca musi łączyć siłę i podstęp i nie musi dotrzymywać słowa, gdy obraca się to przeciw niemu, a przyczyny złożenia obietnicy ustały. Fortuna: Rozdział 25 przyznaje fortunie może połowę spraw ludzkich i pyta, jak przezorność i śmiałe działanie mogą powstrzymać jej wezbrania.

Kontynuuj czytanie

Przeczytaj dedykację wraz z rozdziałami od 15 do 18 oraz od 25 do 26, a potem zastanów się, czy końcowe wezwanie zmienia rozumienie najtwardszych rad. Napisany w 1513 roku w Sant’Andrea in Percussina, po odsunięciu od urzędu i uwięzieniu, o czym Machiavelli donosił w liście do Francesca Vettoriego. Zadedykowany Wawrzyńcowi Medyceuszowi, krążył w rękopisach i został wydrukowany dopiero w 1532 roku, pięć lat po śmierci autora.

Pytania towarzyszące lekturze

  • Jakimi przykładami Machiavelli pokazuje przepaść między tym, jak ludzie żyją, a tym, jak powinni żyć?
  • Czy wezwanie z rozdziału 26 zmienia Twoją lekturę rad z rozdziałów od 15 do 18?

Książę ocenia czyny według ich skutków dla państwa; ta miara jest wymagająca i nie czyni użytecznym każdego okrucieństwa.

Czytaj z przewodnikiem
04 / Jak czytać

Jak czytać

Przeczytaj dedykację wraz z rozdziałami od 15 do 18 oraz od 25 do 26, a potem zastanów się, czy końcowe wezwanie zmienia rozumienie najtwardszych rad.

05 / Wydania i źródła

Wydania i źródła

Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna ↗

Czytaj dalej
1513–1519

Rozważania nad pierwszym dziesięcioksięgiem Liwiusza

Wróć do bibliografii

Przeszukaj bibliotekę

Zacznij od nazwiska, pytania lub idei.

Wyszukiwanie obejmuje tę wersję językową. Wyniki prowadzą do właściwych stron.