Zrozum pragnienie; zrób miejsce na współczucie.
Znany przedmiot zawsze pojawia się podmiotowi poprzez formy poznania. Zależność ta nie sprowadza świata do prywatnej fantazji: pyta, co umożliwia doświadczenie, a czego nie może ujawnić.
Odróżnij opisywany obiekt od warunków percepcyjnych i pojęciowych, które umożliwiają Twój opis.
Wola oznacza podstawowe dążenie wykraczające poza świadome decyzje. Ciało poznajemy zarówno jako przedmiot, jak i poprzez bezpośrednio przeżywane chcenie. Schopenhauer rozszerza to podwójne doświadczenie na interpretację przyrody; samo to przejście wymaga uzasadnienia.
Zauważ, jak potrzeba powraca po zaspokojeniu, a następnie zapytaj, co to doświadczenie ustanawia na temat całego świata.
Sztuka może na pewien czas uwolnić uwagę od traktowania każdego przedmiotu jako środka służącego osobistym interesom. Zawieszenie chcenia jest chwilowe. Muzyka uzyskuje szczególny status, ponieważ Schopenhauer wiąże ją bezpośrednio ze strukturą woli; samego tego twierdzenia nie można dowieść przez słuchanie.
Słuchaj muzyki, nie wykorzystując jej do pracy, autoprezentacji czy zdobycia nagrody.
Motywacja moralna pojawia się, gdy cierpienie innej istoty ma bezpośrednie znaczenie. Współczucie wykracza poza ludzi i wspiera troskę o zwierzęta. Należy jednak odróżnić to żądanie od niesprawiedliwych sądów społecznych, które autor zachowuje gdzie indziej.
Stawiając czoła cierpieniu, zapytaj, co faktycznie zmniejsza szkody, a nie w jaki sposób pomoc poprawi twoją reputację.