Κάντε χώρο για έναν κοινό κόσμο.
Διακρίνονται έργα, μαρτυρίες και περαιτέρω αναγνώσεις. Οι ημερομηνίες αναφέρονται στη σύνθεση ή την πρώτη δημοσίευση, όπως καθορίζεται σε κάθε λήμμα.
Ο κατάλογος διακρίνει βιβλία που εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής της Άρεντ, μεταθανάτιες συλλογές, σημειωματάρια και αλληλογραφία. Αρκετές συλλογές ανατυπώνουν τα ίδια δοκίμια, επομένως η συμπερίληψή τους δεν συνεπάγεται εντελώς νέα κείμενα. Έξι συλλογές αλληλογραφίας έχουν ξεχωριστά αρχεία. Οι μεμονωμένες επιστολές τους δεν έχουν ακόμη ευρετηριαστεί από επαληθευμένους πίνακες.
011929· 1996
Η διατριβή της Άρεντ εξετάζει την επιθυμία, τη μνήμη και τον πλησίον στην αφήγηση του Augustine για την αγάπη. Η αγγλική δημοσίευση ενσωματώνει μεταγενέστερες αναθεωρήσεις. δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αμετάβλητη μετάφραση της διατριβής 1929.
021951· 1958· 1966
Τρία μέρη ερευνούν τον αντισημιτισμό, τον ιμπεριαλισμό και την ολοκληρωτική κυριαρχία. Η Arendt εντοπίζει στοιχεία που αποκρυσταλλώθηκαν σε ναζισμό και σταλινισμό αντί να διεκδικεί μια αναπόφευκτη αιτιακή αλυσίδα. οι αναθεωρήσεις αλλάζουν την παρουσίαση του έργου σε όλες τις εκδόσεις.
031957
Γραμμένη σε μεγάλο βαθμό πριν από την εξορία και ολοκληρωμένη κατά τη δεκαετία του 1930, η βιογραφία παρακολουθεί τα σαλόνια, τις φιλίες και την πάλη της Ραχέλ με την εβραϊκή ταυτότητα στη γερμανική κοινωνία. Η δημοσίευση ήρθε πολύ αργότερα, περιπλέκοντας μια απλή χρονολογία των βιβλίων της Άρεντ.
041958
Η Άρεντ διακρίνει τον μόχθο, το έργο και την πράξη για τη διερεύνηση των συνθηκών ενός κοινού ανθρώπινου κόσμου. Η βιολογική αναγκαιότητα, η ανθεκτική κατασκευή και η πολλαπλή πολιτική πρωτοβουλία έχουν διαφορετικές δομές. Η σύγχρονη κοινωνία κινδυνεύει να τα αντιμετωπίσει όλα ως παραγωγή και κατανάλωση.
051961· 1968
Ασκήσεις πολιτικής σκέψης ερευνούν την παράδοση, την ιστορία, την εξουσία, την ελευθερία, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, την αλήθεια και την κατάκτηση του διαστήματος. Η διευρυμένη έκδοση περιέχει οκτώ δοκίμια. Το κοινό τους πρόβλημα είναι πώς να κρίνουν πότε τα κληρονομικά πλαίσια χάνουν την εξουσία τους.
061963· 1965
Αναφέροντας τη δίκη του Adolf Eichmann, η Arendt εξετάζει τη γραφειοκρατική συμμετοχή σε μαζικές δολοφονίες, τη νομική ευθύνη και την αποτυχία της κρίσης. Η απεικόνισή της για τον Άιχμαν και η συζήτηση για τα εβραϊκά συμβούλια προκάλεσαν διαρκή διαμάχη και απαιτούσαν σύγκριση με μεταγενέστερη ιστορική έρευνα.
071963· 1965
Συγκρίνοντας την αμερικανική και τη γαλλική επανάσταση, η Άρεντ ρωτά πώς η απελευθέρωση από την καταπίεση μπορεί να γίνει μια διαρκής δημόσια ελευθερία. Η συνταγματική θεμελίωση και οι παραδόσεις των συμβουλίων έχουν μεγαλύτερη σημασία από το να αντιμετωπίζουμε την επανάσταση απλώς ως την αντικατάσταση των ηγεμόνων.
081968
Πορτρέτα μορφών όπως ο Lessing, η Rosa Luxemburg, ο Karl Jaspers και ο Walter Benjamin εξερευνούν πώς συγκεκριμένες ζωές φωτίζουν έναν κατεστραμμένο δημόσιο κόσμο. Η συλλογή χρησιμοποιεί βιογραφία και κριτική αντί να παρουσιάζει μια αφηρημένη θεωρία υποδειγματικών ανθρώπων.
091970
Με φόντο τον πόλεμο, τη φοιτητική διαμαρτυρία και τον επαναστατικό διάλογο, η Άρεντ διαχωρίζει την πολιτική δύναμη από τη βία. Η δύναμη προκύπτει όταν οι άνθρωποι ενεργούν μαζί. Η βία χρησιμοποιεί εργαλεία για να εξαναγκάσει και μπορεί να καταστρέψει τη συλλογική υποστήριξη από την οποία εξαρτώνται οι θεσμοί.
101972
Τέσσερα κομμάτια αφορούν το πολιτικό ψέμα, την πολιτική ανυπακοή, τη βία και την επαναστατική πολιτική στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο τόμος περιλαμβάνει το Περί βίας, επομένως τα περιεχόμενά του δεν θα πρέπει να υπολογίζονται ως ένα εντελώς ξεχωριστό σύνολο νέων επιχειρημάτων.
111978
Δημοσιεύτηκαν μετά το θάνατο της Άρεντ, οι ολοκληρωμένες ενότητες για τη σκέψη και τη θέληση διερευνούν τις νοητικές δραστηριότητες χωρίς να τις ανάγουν στην απόκτηση γνώσης. Το προβαλλόμενο τρίτο μέρος, Η κρίση, δεν γράφτηκε· οι μεταγενέστερες διαλέξεις δεν μπορούν απλώς να παρέχουν τον τελικό τόμο που λείπει.
121978
Η μεταθανάτια επιλογή του Ron Feldman συγκεντρώνει κείμενα για την εβραϊκή ταυτότητα, την αφομοίωση, τους πρόσφυγες και την πολιτική οργάνωση. Είναι μια σημαντική παλαιότερη συλλογή της οποίας το περιεχόμενο επανεμφανίζεται εν μέρει στα μεγαλύτερα εβραϊκά γραπτά.
131982
Ο Ronald Beiner επιμελήθηκε διαλέξεις και σχετικό υλικό σχετικά με την κρίση, τη φαντασία και τη δημόσια επικοινωνία του Καντ. Φωτίζουν το ημιτελές έργο της Άρεντ για την κρίση, αλλά δεν αποτελούν τον τρίτο τόμο της Ζωής του νου.
141985
Οι επιστολές τεκμηριώνουν μια σχέση που εξελίσσεται από τη διδακτορική επίβλεψη σε μια διαρκή πνευματική φιλία κατά τη διάρκεια της εξορίας και της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης. Οι ανταλλαγές αφορούν τη φιλοσοφία, τη Γερμανία, τις δημόσιες διαμάχες και την πρακτική εργασία της συγγραφής και της δημοσίευσης.
151993
Η Ursula Ludz συγκέντρωσε προσχέδια για μια ημιτελή εισαγωγή στην πολιτική. Τα αποσπάσματα ρωτούν αν η πολιτική διατηρεί το νόημα μετά τον ολοκληρωτισμό και την πυρηνική καταστροφή, ενώ επιστρέφει στην πολλότητα, την ελευθερία και τον κόσμο μεταξύ των ανθρώπων.
161994
Η συλλογή του Jerome Kohn ακολουθεί πρώιμες κριτικές, παρεμβάσεις της εποχής της εξορίας και μεταπολεμικές προσπάθειες κατανόησης του ολοκληρωτισμού. Αποκαλύπτει έννοιες σε σχηματισμό και όχι μια απρόσκοπτη προκαταρκτική έκδοση των μεταγενέστερων βιβλίων.
171995
Η αλληλογραφία ενώνει την καθημερινή φιλία με τη διαμάχη για τη λογοτεχνία, την πολιτική, τα ταξίδια και τις εκδόσεις. Το μεταγενέστερο εκδοτικό έργο της ΜακΚάρθυ στη Ζωή του νου προσθέτει μια περαιτέρω διάσταση σε μια σχέση που συντηρείται από κριτική και στοργή.
181995
Οι ανταλλαγές με τον Σιωνιστή διοργανωτή Kurt Blumenfeld φωτίζουν μια διαμορφωτική πολιτική φιλία και αργότερα διαφωνίες σχετικά με την εβραϊκή πολιτική. Η αλληλογραφία καλύπτει την εξορία και τη δημιουργία του Ισραήλ, τελειώνοντας στην περίοδο της διαμάχης του Άιχμαν.
191996
Επιστολές μεταξύ της Άρεντ και του συζύγου της ακολουθούν τον χωρισμό, την εξορία, τα ταξίδια, τη δουλειά και την κοινή τους πνευματική ζωή. Η ιδιωτική στοργή εμφανίζεται παράλληλα με τις υλικές ρυθμίσεις που καθιστούν δυνατή τη συνεχή γραφή και την πολιτική δέσμευση.
201998
Επιστολές και συμπληρωματικά έγγραφα καταγράφουν μια οικεία και πνευματική σχέση που χαρακτηρίζεται από άνιση εξουσία, αποξένωση και ανανεωμένη επαφή μετά τον ναζισμό. Η ανταλλαγή που επιβίωσε είναι άνιση και δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως διαφανής εξήγηση για ολόκληρο το έργο οποιουδήποτε στοχαστή.
212002
Αυτά τα σημειωματάρια διατηρούν αποσπάσματα, ερωτήσεις, εννοιολογικά πειράματα και προβληματισμούς για περισσότερες από δύο δεκαετίες. Καταγράφουν τη σκέψη στην εργασία, όχι ένα προσωπικό ημερολόγιο που οργανώνεται γύρω από καθημερινά γεγονότα ή ένα ολοκληρωμένο θεωρητικό σύστημα.
222003
Δοκίμια και διαλέξεις εξετάζουν την προσωπική ευθύνη υπό δικτατορία, την ηθική σκέψη και την κρίση μετά την κατάρρευση γνωστών προτύπων. Η συλλογή περιλαμβάνει αμφιλεγόμενες πολιτικές παρεμβάσεις των οποίων οι συγκεκριμένες παραδοχές αξίζουν εξέτασης μαζί με τα γενικά τους επιχειρήματα.
232005
Αυτή η εκδοτική συλλογή συγκεντρώνει προβληματισμούς για τον Σωκράτη, τη φιλοσοφική παράδοση και το νόημα της πολιτικής, συμπεριλαμβανομένου υλικού από μια ημιτελή εισαγωγή. Εξερευνά τη σύγκρουση μεταξύ της φιλοσοφικής βεβαιότητας και ενός δημόσιου κόσμου πολλαπλών προοπτικών.
242007
Αυτή η εκτεταμένη συλλογή ακολουθεί την εβραϊκή πολιτική γραφή της Άρεντ για δεκαετίες: αντισημιτισμός, πρόσφυγες, σιωνισμός, δικαιώματα των μειονοτήτων και οι διαμάχες γύρω από τον Άιχμαν. Συγκεντρώνει κομμάτια γραμμένα για διαφορετικά κοινά αντί να παρέχει μια ενιαία διαχρονική θέση.
252007
Αυτή η επεξεργασμένη συλλογή συγκεντρώνει λογοτεχνική κριτική, δοκίμια και προβληματισμούς για την ποίηση και την πολιτιστική ζωή. Συγκεντρώνει υλικό που διαφορετικά διασκορπίζεται σε εκδόσεις και συλλογές, αντί να αντιπροσωπεύει ένα νέο χειρόγραφο που ολοκληρώθηκε από την Arendt.
262010
Η αλληλογραφία τεκμηριώνει το έργο για την εβραϊκή πολιτιστική ανασυγκρότηση, την τύχη των βιβλίων και των αρχείων και τις διαφωνίες που κορυφώνονται στη διαμάχη του Άιχμαν. Οι πρακτικές του συνεργασίες περιπλέκουν μια ανάγνωση που επικεντρώνεται αποκλειστικά στην περίφημη τελική ρήξη.
272013
Αυτός ο μεταθανάτιος τόμος συλλέγει συνεντεύξεις, συμπεριλαμβανομένης της σημαντικής συνομιλίας με τον Günter Gaus. Η προφορική εξήγηση προσφέρει προσβάσιμες εισόδους στην εξορία, τη γλώσσα, τη σκέψη και την πολιτική, αλλά η εκδοτική συλλογή διαφέρει από την αρχική περίσταση οποιασδήποτε μεμονωμένης συνέντευξης.
282018
Δοκίμια, ομιλίες, συνεντεύξεις και συζητήσεις από το 1953–1975 επεκτείνουν τα προηγούμενα Essays in Understanding. Η συλλογή ακολουθεί την επανάσταση, την πολιτική ελευθερία, την πνευματική ευθύνη και τις δημόσιες διαμάχες σε μεταβαλλόμενες συνθήκες.
292018
Μια μεταγενέστερη αυτοτελής δημοσίευση δοκιμίου που γράφτηκε κατά τη δεκαετία του 1960 επανεξετάζει την απελευθέρωση, την επανάσταση και τις προϋποθέσεις της δημόσιας ελευθερίας. Πρέπει να νοηθεί ως εκδοτική επανέκδοση δοκιμίου και όχι ως μια νεοανακαλυφθείσα πλήρης θεωρία που αντικαθιστά το Περί επαναστάσεως.