011929; 1996
Miłość i św. Augustyn
Rozprawa Arendt bada pragnienia, pamięć i bliźniego w ujęciu miłości Augustyna. Publikacja angielska zawiera późniejsze wersje; nie należy go traktować jako niezmienionego tłumaczenia pracy 1929.
Zrób miejsce na wspólny świat.
Rozróżniamy dzieła, świadectwa i dalsze lektury. Daty odnoszą się do powstania lub pierwszej publikacji, zgodnie z opisem danej pozycji.
Katalog rozróżnia książki opublikowane za życia Arendt, zbiory pośmiertne, zeszyty i korespondencję. Niektóre zbiory przedrukowują te same eseje, więc ich uwzględnienie nie oznacza całkowicie nowych tekstów. Sześć zbiorów korespondencji ma osobne rekordy; poszczególnych listów nie zindeksowano jeszcze na podstawie zweryfikowanych spisów.
011929; 1996
Rozprawa Arendt bada pragnienia, pamięć i bliźniego w ujęciu miłości Augustyna. Publikacja angielska zawiera późniejsze wersje; nie należy go traktować jako niezmienionego tłumaczenia pracy 1929.
021951; 1958; 1966
Trzy części badają antysemityzm, imperializm i dominację totalitarną. Arendt raczej śledzi elementy, które skrystalizowały się w nazizm i stalinizm, zamiast twierdzić, że istnieje jeden nieunikniony łańcuch przyczynowy; poprawki zmieniają prezentację dzieła w różnych wydaniach.
031957
Ta biografia, napisana w dużej mierze przed wygnaniem i ukończona w latach 30. XX wieku, przedstawia salony i przyjaźnie Rahel oraz jej zmagania z żydowską tożsamością w społeczeństwie niemieckim. Publikacja nastąpiła znacznie później, co komplikuje prostą chronologię książek Arendt.
041958
Arendt rozróżnia pracę, wytwarzanie i działanie, by badać warunki wspólnego ludzkiego świata. Konieczność biologiczna, tworzenie trwałych przedmiotów i inicjatywa polityczna wśród wielu ludzi mają odmienne struktury; nowoczesne społeczeństwo może sprowadzać je wszystkie do produkcji i konsumpcji.
051961; 1968
Ćwiczenia w myśleniu politycznym badają tradycję, historię, autorytet, wolność, wychowanie, kulturę, prawdę i podbój kosmosu. Rozszerzone wydanie zawiera osiem esejów; ich wspólnym problemem jest osądzanie, gdy odziedziczone ramy tracą autorytet.
061963; 1965
Relacjonując proces Adolfa Eichmanna, Arendt bada biurokratyczny udział w masowym mordzie, odpowiedzialność prawną i niedostatek samodzielnego osądu. Jej portret Eichmanna i rozważania o radach żydowskich wywołały trwałe kontrowersje i wymagają porównania z późniejszymi badaniami historycznymi.
071963; 1965
Porównując rewolucje amerykańską i francuską, Arendt pyta, jak wyzwolenie spod ucisku może przerodzić się w trwałą wolność publiczną. Ustanawianie ustroju i tradycje rad są ważniejsze niż ujmowanie rewolucji wyłącznie jako wymiany władców.
081968
Portrety postaci, w tym Lessinga, Róży Luksemburg, Karla Jaspersa i Waltera Benjamina, pokazują, jak poszczególne życia oświetlają zniszczony świat publiczny. W zbiorze wykorzystano biografię i krytykę, zamiast przedstawiać abstrakcyjną teorię wzorowych ludzi.
091970
Na tle wojny, protestów studenckich i debat rewolucyjnych Arendt oddziela władzę od przemocy. Władza powstaje, gdy ludzie działają razem; przemoc posługuje się instrumentami przymusu i może zniszczyć zbiorowe wsparcie, od którego zależą instytucje.
101972
Cztery artykuły dotyczą kłamstw politycznych, nieposłuszeństwa obywatelskiego, przemocy i polityki rewolucyjnej w Stanach Zjednoczonych. W tomie znajduje się O przemocy, więc jego zawartości nie należy traktować jako zupełnie odrębnego zbioru nowych argumentów.
111978
Opublikowane po śmierci Arendt ukończone części Myślenie i Wola badają czynności umysłu, nie sprowadzając ich do zdobywania wiedzy. Planowana trzecia część, Sądzenie, nie została napisana; późniejsze wykłady nie mogą po prostu zastąpić brakującego, ukończonego tomu.
121978
Pośmiertny wybór Rona Feldmana obejmuje pisma na temat tożsamości żydowskiej, asymilacji, uchodźców i organizacji politycznych. Jest to ważny wcześniejszy zbiór, którego treść częściowo pojawia się w większych pismach żydowskich.
131982
Ronald Beiner redagował wykłady i powiązane materiały na temat osądu Kanta, wyobraźni i komunikacji publicznej. Rzucają światło na niedokończony projekt Arendt dotyczący oceniania, ale nie stanowią trzeciego tomu Życie umysłu.
141985
Listy dokumentują relację, która rozwija się od promotorstwa doktoranckiego do trwałej przyjaźni intelektualnej na emigracji i powojennej odbudowie. Wymiany dotyczą filozofii, Niemiec, kontrowersji publicznych oraz praktycznej pracy pisarskiej i publikowanej.
151993
Ursula Ludz zebrała szkice do niedokończonego wprowadzenia do polityki. Fragmenty pytają, czy polityka zachowuje sens po totalitaryzmie i zagładzie nuklearnej, powracając do wielości, wolności i świata między ludźmi.
161994
Kolekcja Jerome’a Kohna opiera się na wczesnych recenzjach, interwencjach z czasów wygnania i powojennych próbach zrozumienia totalitaryzmu. Ujawnia koncepcje w trakcie tworzenia, a nie płynną wstępną wersję późniejszych książek.
171995
Korespondencja łączy codzienną przyjaźń z dyskusjami o literaturze, polityce, podróżach i publikowaniu. Późniejsza praca redakcyjna McCarthy nad Życiem umysłu dodaje kolejny wymiar relacji podtrzymywanej zarówno przez krytykę, jak i uczucie.
181995
Wymiany z syjonistycznym organizatorem Kurtem Blumenfeldem rzucają światło na kształtującą się przyjaźń polityczną i późniejsze nieporozumienia dotyczące polityki żydowskiej. Korespondencja obejmuje wygnanie i powstanie Izraela, a kończy się na okresie kontrowersji Eichmanna.
191996
Listy między Arendt a jej mężem przedstawiają rozłąkę, wygnanie, podróże, pracę i wspólne życie intelektualne. Prywatne uczucie pojawia się obok materialnych warunków umożliwiających długotrwałą pracę pisarską i zaangażowanie polityczne.
201998
Listy i dokumenty uzupełniające dokumentują intymną i intelektualną relację naznaczoną nierówną władzą, wyobcowaniem i odnowionym kontaktem po nazizmie. Zachowana wymiana zdań jest nierówna i nie może służyć jako przejrzyste wyjaśnienie całej pracy któregokolwiek myśliciela.
212002
Te notesy zawierają cytaty, pytania, eksperymenty koncepcyjne i refleksje z ponad dwóch dekad. Rejestrują myślenie w pracy, a nie osobisty pamiętnik zorganizowany wokół codziennych wydarzeń czy wypełniony system teoretyczny.
222003
Eseje i wykłady omawiają osobistą odpowiedzialność w czasach dyktatury, moralne myślenie i osąd po upadku znanych standardów. W zbiorze znajdują się kontrowersyjne interwencje polityczne, których konkretne założenia zasługują na omówienie wraz z ogólną argumentacją.
232005
Ten zbiór redakcyjny gromadzi refleksje na temat Sokratesa, tradycji filozoficznej i znaczenia polityki, w tym materiał z niedokończonego wstępu. Bada konflikt między filozoficzną pewnością a publicznym światem pluralistycznych perspektyw.
242007
Ten obszerny zbiór przedstawia żydowską twórczość polityczną Arendt na przestrzeni dziesięcioleci: antysemityzm, uchodźcy, syjonizm, prawa mniejszości i kontrowersje wokół Eichmanna. Zamiast przedstawiać jedną ponadczasową pozycję, gromadzi utwory napisane dla różnych odbiorców.
252007
Ten redagowany zbiór gromadzi krytykę literacką, eseje i refleksje na temat poezji i życia kulturalnego. Gromadzi materiały rozproszone w innych publikacjach i zbiorach, a nie reprezentuje nowy rękopis ukończony przez Arendt.
262010
Dokumenty wymiany dotyczą rekonstrukcji kultury żydowskiej, losów ksiąg i archiwów oraz nieporozumień, których kulminacją była kontrowersja Eichmanna. Praktyczne powiązania utrudniają lekturę skupiającą się wyłącznie na słynnym końcowym zerwaniu.
272013
Ten pośmiertny tom gromadzi wywiady, w tym wpływową rozmowę z Günterem Gausem. Ustne wyjaśnienia przystępnie wprowadzają w problemy wygnania, języka, myślenia i polityki, lecz zbiór redakcyjny jest odrębny od pierwotnych okoliczności każdego wywiadu.
282018
Eseje, adresy, wywiady i dyskusje z 1953–1975 stanowią kontynuację wcześniejszych Esejów w rozumieniu. Kolekcja podąża za rewolucją, wolnością polityczną, odpowiedzialnością intelektualną i kontrowersjami publicznymi wynikającymi ze zmieniających się okoliczności.
292018
Późniejsza samodzielna publikacja eseju napisanego w latach 60. XX wieku ponownie podejmuje temat wyzwolenia, rewolucji i warunków wolności publicznej. Należy ją rozumieć jako redakcyjne wznowienie eseju, a nie nowo odkrytą kompletną teorię zastępującą O rewolucji.