Ο εαυτός, η φύση και το άπειρο
Εξετάστε πώς το Σάντανα ξαναδιαβάζει τις Ουπανισάδες για να συνδέσει το άτομο, τη φύση, την αγάπη και τη δράση.
Μια πρωτότυπη εισαγωγή. Ο οδηγός συνοδεύει το έργο· δεν αποτελεί ούτε το πλήρες κείμενο ούτε μετάφραση.
Τοποθέτηση του κειμένου
Τα κείμενα, που δημοσιεύτηκαν το 1913, αναπλάθουν βεγγαλικές ομιλίες προς τους μαθητές του σχολείου του στο Σαντινικετάν· φίλοι μετέφρασαν ορισμένα αποσπάσματα και τα περισσότερα κείμενα διαβάστηκαν στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Στον πρόλογο ο Ταγκόρ προειδοποιεί ότι δεν γράφει ούτε ως λόγιος ούτε ως συστηματικός φιλόσοφος. Οκτώ διαλέξεις παρουσιάζουν την ανάγνωση των Ουπανισάδων και της βουδιστικής διδασκαλίας από τον Ταγκόρ ως ζωντανής φιλοσοφίας και όχι ως μουσειακού εκθέματος. Πραγματεύονται τη σχέση του ατόμου με το σύμπαν, τη συνείδηση της ψυχής, το κακό, τον εαυτό, την αγάπη, τη δράση, την ομορφιά και το άπειρο, υποστηρίζοντας ότι η ψυχή βρίσκει την ελευθερία μέσα από την ένωση και την αγάπη και όχι μέσα από την κατοχή.
Ακολουθώντας τα επιχειρήματα
Δάσος και πόλη: Η πρώτη διάλεξη αντιπαραθέτει τους πολιτισμούς που ανατράφηκαν μέσα σε τείχη πόλεων σε ένα ινδικό ιδεώδες διαμορφωμένο στο δάσος, που δεν επιδιώκει να αποκτήσει αλλά να πραγματώσει. Το πρόβλημα του κακού: Ο πόνος και το κακό θεωρούνται πραγματικά αλλά όχι οριστικά, σημάδια ενός ατελούς κόσμου που βαδίζει προς την τελειότητα. Εαυτός και αγάπη: Ο εαυτός ολοκληρώνεται όχι διακηρύσσοντας τη χωριστότητά του αλλά πραγματώνοντας τον εαυτό του στην αγάπη και στην εργασία για τους άλλους.
Συνεχίζοντας την ανάγνωση
Ξεκινήστε από την πρώτη και την τέταρτη διάλεξη και αναρωτηθείτε έπειτα πού ο Ταγκόρ ερμηνεύει κλασικά κείμενα και πού μιλά από τη δική του εμπειρία. Τα κείμενα, που δημοσιεύτηκαν το 1913, αναπλάθουν βεγγαλικές ομιλίες προς τους μαθητές του σχολείου του στο Σαντινικετάν· φίλοι μετέφρασαν ορισμένα αποσπάσματα και τα περισσότερα κείμενα διαβάστηκαν στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Στον πρόλογο ο Ταγκόρ προειδοποιεί ότι δεν γράφει ούτε ως λόγιος ούτε ως συστηματικός φιλόσοφος.
Για τον Ταγκόρ ο εαυτός γίνεται ελευθερότερος όσο αναγνωρίζει τη συγγένειά του με τους άλλους ανθρώπους και με τον φυσικό κόσμο.
Η σειρά σας να σκεφτείτε.
- Ποιες εμπειρίες προβάλλει ο Ταγκόρ ως μαρτυρίες για την ενότητα του εαυτού και του σύμπαντος;
- Πώς απαντά στην ένσταση ότι η οδύνη έρχεται σε αντίφαση με αυτή την ενότητα;
Η επιλογή και η πρόοδός σας παραμένουν σε αυτό το πρόγραμμα περιήγησης.