Tractatus logico-philosophicus
Σε σύντομες αριθμημένες προτάσεις, το Tractatus εκθέτει πώς η γλώσσα μπορεί να αναπαραστήσει τον κόσμο: ο κόσμος είναι το σύνολο των γεγονότων, η πρόταση είναι λογική εικόνα μιας δυνατής κατάστασης πραγμάτων και η λογική δείχνει τη μορφή που μοιράζονται γλώσσα και κόσμος. Η ηθική, η αισθητική και το νόημα της ζωής βρίσκονται έξω από όσα μπορούν να ειπωθούν, και το βιβλίο κλείνει δηλώνοντας ότι οι δικές του προτάσεις στερούνται νοήματος, μια σκάλα που πετάμε αφού ανεβούμε.
Κατανόηση του κειμένου
Σχεδιασμένο σε τετράδια που κρατούσε κατά τη θητεία του στον αυστροουγγρικό στρατό από το 1914 και ολοκληρωμένο το 1918, κυκλοφόρησε στα γερμανικά το 1921 και σε δίγλωσση έκδοση το 1922, με εισαγωγή του Μπέρτραντ Ράσελ που κατά τον Βίτγκενσταϊν το παρανοούσε. Ήταν το μόνο φιλοσοφικό βιβλίο που εξέδωσε. Οι αναγνώστες διαφωνούν ακόμη για το αν το μη-νόημά του μεταδίδει άρρητες ενοράσεις ή αν προορίζεται να αυτοδιαλυθεί πλήρως.
Βασικά σημεία
- 01
Εικονική θεωρία
Μια πρόταση αναπαριστά μια δυνατή κατάσταση πραγμάτων μοιραζόμενη τη λογική της μορφή· είναι αληθής όταν η κατάσταση αυτή υφίσταται και ψευδής όταν δεν υφίσταται.
- 02
Λέγειν και δεικνύειν
Η λογική μορφή δεν μπορεί να διατυπωθεί από μια επιπλέον πρόταση· δείχνεται στη δομή των προτάσεων με νόημα που πράγματι χρησιμοποιούμε.
- 03
Όρια της γλώσσας
Ό,τι βρίσκεται πέρα από τα όρια του νοήματος, συμπεριλαμβανομένων της αξίας και του μυστικού, δεν απορρίπτεται αλλά αποσιωπάται, όπως ζητά η τελευταία πρόταση.
Εμβαθύνετε στις ιδέες
Τα όρια της γλώσσας
Ακολουθήστε τις αριθμημένες προτάσεις του Tractatus από τα γεγονότα και τις εικόνες ως τη σιωπή της τελευταίας του γραμμής.
Τοποθέτηση του κειμένου
Σχεδιασμένο σε τετράδια που κρατούσε κατά τη θητεία του στον αυστροουγγρικό στρατό από το 1914 και ολοκληρωμένο το 1918, κυκλοφόρησε στα γερμανικά το 1921 και σε δίγλωσση έκδοση το 1922, με εισαγωγή του Μπέρτραντ Ράσελ που κατά τον Βίτγκενσταϊν το παρανοούσε. Ήταν το μόνο φιλοσοφικό βιβλίο που εξέδωσε. Οι αναγνώστες διαφωνούν ακόμη για το αν το μη-νόημά του μεταδίδει άρρητες ενοράσεις ή αν προορίζεται να αυτοδιαλυθεί πλήρως. Σε σύντομες αριθμημένες προτάσεις, το Tractatus εκθέτει πώς η γλώσσα μπορεί να αναπαραστήσει τον κόσμο: ο κόσμος είναι το σύνολο των γεγονότων, η πρόταση είναι λογική εικόνα μιας δυνατής κατάστασης πραγμάτων και η λογική δείχνει τη μορφή που μοιράζονται γλώσσα και κόσμος. Η ηθική, η αισθητική και το νόημα της ζωής βρίσκονται έξω από όσα μπορούν να ειπωθούν, και το βιβλίο κλείνει δηλώνοντας ότι οι δικές του προτάσεις στερούνται νοήματος, μια σκάλα που πετάμε αφού ανεβούμε.
Ακολουθώντας τα επιχειρήματα
Εικονική θεωρία: Μια πρόταση αναπαριστά μια δυνατή κατάσταση πραγμάτων μοιραζόμενη τη λογική της μορφή· είναι αληθής όταν η κατάσταση αυτή υφίσταται και ψευδής όταν δεν υφίσταται. Λέγειν και δεικνύειν: Η λογική μορφή δεν μπορεί να διατυπωθεί από μια επιπλέον πρόταση· δείχνεται στη δομή των προτάσεων με νόημα που πράγματι χρησιμοποιούμε. Όρια της γλώσσας: Ό,τι βρίσκεται πέρα από τα όρια του νοήματος, συμπεριλαμβανομένων της αξίας και του μυστικού, δεν απορρίπτεται αλλά αποσιωπάται, όπως ζητά η τελευταία πρόταση.
Συνεχίζοντας την ανάγνωση
Διαβάστε πρώτα τις επτά κύριες προτάσεις, κατεβείτε έπειτα στα δεκαδικά τους σχόλια και κρατήστε τον πρόλογο και τις τελικές παρατηρήσεις από το 6.4 έως το 7 ως πλαίσιο ολόκληρου του βιβλίου. Σχεδιασμένο σε τετράδια που κρατούσε κατά τη θητεία του στον αυστροουγγρικό στρατό από το 1914 και ολοκληρωμένο το 1918, κυκλοφόρησε στα γερμανικά το 1921 και σε δίγλωσση έκδοση το 1922, με εισαγωγή του Μπέρτραντ Ράσελ που κατά τον Βίτγκενσταϊν το παρανοούσε. Ήταν το μόνο φιλοσοφικό βιβλίο που εξέδωσε. Οι αναγνώστες διαφωνούν ακόμη για το αν το μη-νόημά του μεταδίδει άρρητες ενοράσεις ή αν προορίζεται να αυτοδιαλυθεί πλήρως.
Ερωτήσεις για περαιτέρω ανάγνωση
- Πώς μοιράζεται μια εικόνα τη μορφή της με αυτό που αναπαριστά;
- Γιατί το βιβλίο αποκαλεί τις δικές του προτάσεις στερούμενες νοήματος, και τι έπεται από αυτό για τον αναγνώστη του;
Μια πρόταση με νόημα απεικονίζει ένα δυνατό γεγονός· ό,τι καθιστά δυνατή αυτή την απεικόνιση μπορεί μόνο να δείχνεται.
Πώς να το διαβάσετε
Διαβάστε πρώτα τις επτά κύριες προτάσεις, κατεβείτε έπειτα στα δεκαδικά τους σχόλια και κρατήστε τον πρόλογο και τις τελικές παρατηρήσεις από το 6.4 έως το 7 ως πλαίσιο ολόκληρου του βιβλίου.
Εκδόσεις και πηγές
Οι περιλήψεις και τα βασικά σημεία είναι πρωτότυπες συντακτικές ερμηνείες. Συνοδεύουν την ανάγνωση και δεν υποκαθιστούν μια έκδοση του κειμένου. Συντακτική μέθοδος ↗