Διαβάζοντας για τον εαυτό μας
Χρησιμοποιήστε τον Κοινό αναγνώστη και το «Modern Fiction» για να ασκηθείτε σε μια ελεύθερη, προσεκτική ανάγνωση που διαμορφώνει δικές της κρίσεις.
Μια πρωτότυπη εισαγωγή. Ο οδηγός συνοδεύει το έργο· δεν αποτελεί ούτε το πλήρες κείμενο ούτε μετάφραση.
Τοποθέτηση του κειμένου
Εκδόθηκε το 1925, την ίδια άνοιξη με την Κυρία Ντάλογουεϊ, και συγκεντρώνει και αναθεωρεί κείμενα γραμμένα αρχικά για το Times Literary Supplement και άλλα περιοδικά· μια δεύτερη σειρά ακολούθησε το 1932. Το δοκίμιο «Modern Fiction», γραμμένο αρχικά το 1919, επικρίνει το «υλιστικό» μυθιστόρημα των Γουέλς, Μπένετ και Γκόλσγουορθι. Η πρώτη αυτή συλλογή δοκιμίων παίρνει τον τίτλο της από τον Σάμιουελ Τζόνσον: ο κοινός αναγνώστης διαβάζει για τη δική του ευχαρίστηση, όχι για να διδάξει τους άλλους ή να διορθώσει τις απόψεις τους. Η Γουλφ περνά από τις επιστολές των Πάστον, την αρχαία ελληνική τραγωδία και τον Μονταίνιο στην Τζέιν Όστεν, την Τζορτζ Έλιοτ, τους Ρώσους μυθιστοριογράφους και τη σύγχρονη μυθοπλασία, διαμορφώνοντας κρίσεις μέσα από την προσεκτική ανάγνωση.
Ακολουθώντας τα επιχειρήματα
Αναγνώστης, όχι κριτικός: Η Γουλφ εκτιμά έναν αναγνώστη λιγότερο λόγιο από τον κριτικό ή τον μελετητή, ο οποίος όμως συνθέτει, από θραύσματα και εντυπώσεις, μια συνολική εικόνα ενός συγγραφέα ή μιας εποχής. Η ζωή ως φωτεινή άλως: Το «Modern Fiction» ζητά από τους μυθιστοριογράφους να αφήσουν πίσω τις συμβατικές πλοκές και να καταγράψουν έναν συνηθισμένο νου σε μια συνηθισμένη μέρα, καθώς οι εντυπώσεις πέφτουν σαν άτομα. Βίοι των αφανών: Αρκετά δοκίμια ανασύρουν ξεχασμένους επιστολογράφους, συγγραφείς ημερολογίων και γυναίκες όπως η Μάργκαρετ Κάβεντις και η Λετίσια Πίλκινγκτον, δοκιμάζοντας πώς η λογοτεχνική ιστορία αποφασίζει ποιος θα μνημονεύεται.
Συνεχίζοντας την ανάγνωση
Ξεκινήστε με το σύντομο ομότιτλο δοκίμιο και το «Modern Fiction», και διαβάστε έπειτα το «On Not Knowing Greek» ή το «Montaigne» για να δείτε πώς η Γουλφ διαβάζει συγγραφείς από τους οποίους τη χωρίζουν η γλώσσα και ο χρόνος. Εκδόθηκε το 1925, την ίδια άνοιξη με την Κυρία Ντάλογουεϊ, και συγκεντρώνει και αναθεωρεί κείμενα γραμμένα αρχικά για το Times Literary Supplement και άλλα περιοδικά· μια δεύτερη σειρά ακολούθησε το 1932. Το δοκίμιο «Modern Fiction», γραμμένο αρχικά το 1919, επικρίνει το «υλιστικό» μυθιστόρημα των Γουέλς, Μπένετ και Γκόλσγουορθι.
Η κρίση ενός αναγνώστη γεννιέται από την προσοχή, τη σύγκριση και την ευχαρίστηση, όχι από παραδεδομένους κανόνες.
Η σειρά σας να σκεφτείτε.
- Τι διακρίνει τον κοινό αναγνώστη από τον κριτικό και τον μελετητή στο ομότιτλο δοκίμιο;
- Ποιες συμβάσεις του μυθιστορήματος απορρίπτει το «Modern Fiction» και τι προτείνει στη θέση τους;
Η επιλογή και η πρόοδός σας παραμένουν σε αυτό το πρόγραμμα περιήγησης.