Het boek der genezing
Avicenna’s omvangrijkste filosofische summa herschept het hele aristotelische curriculum in vier delen: de logica, van Porphyrius’ Isagoge tot de Poëtica; de natuurfilosofie, met het invloedrijke boek Over de ziel; de wiskundige wetenschappen; en een metafysica die het zijnde als zijnde bestudeert en uitmondt in het noodzakelijk bestaande, de profetie en de politieke orde.
De tekst begrijpen
Begonnen in Hamadan op verzoek van zijn leerlingen en rond 1027 in Isfahan voltooid, zou het werk deels zijn geschreven zonder dat er een boek binnen handbereik was. In de twaalfde eeuw werden de boeken over de ziel en over de metafysica in Toledo in het Latijn vertaald, waar ze de scholastieke filosofie blijvend veranderden.
Kernpunten
- 01
Wezen en bestaan
De metafysica onderscheidt wat een ding is van het feit dat het bestaat; geen veroorzaakt zijnde heeft zijn bestaan uit zijn wezen alleen.
- 02
Noodzakelijk bestaande
Wat op zichzelf mogelijk is, heeft een oorzaak nodig, zodat de hele keten van mogelijke zijnden afhangt van een zijnde dat door zichzelf noodzakelijk is, één en enkelvoudig.
- 03
De zwevende mens
Het boek Over de ziel stelt zich een mens voor die in één keer in de lucht wordt geschapen, zonder enige gewaarwording van zijn lichaam, en die toch zijn eigen bestaan zou bevestigen; de ziel kent zichzelf dus los van het lichaam.
Verdiep je in de ideeën
Wezen, bestaan en het Noodzakelijke
Volg hoe het Boek der genezing wat een ding is scheidt van zijn bestaan en van de mogelijke zijnden opklimt tot één noodzakelijk bestaande.
De tekst situeren
Begonnen in Hamadan op verzoek van zijn leerlingen en rond 1027 in Isfahan voltooid, zou het werk deels zijn geschreven zonder dat er een boek binnen handbereik was. In de twaalfde eeuw werden de boeken over de ziel en over de metafysica in Toledo in het Latijn vertaald, waar ze de scholastieke filosofie blijvend veranderden. Avicenna’s omvangrijkste filosofische summa herschept het hele aristotelische curriculum in vier delen: de logica, van Porphyrius’ Isagoge tot de Poëtica; de natuurfilosofie, met het invloedrijke boek Over de ziel; de wiskundige wetenschappen; en een metafysica die het zijnde als zijnde bestudeert en uitmondt in het noodzakelijk bestaande, de profetie en de politieke orde.
De argumenten volgen
Wezen en bestaan: De metafysica onderscheidt wat een ding is van het feit dat het bestaat; geen veroorzaakt zijnde heeft zijn bestaan uit zijn wezen alleen. Noodzakelijk bestaande: Wat op zichzelf mogelijk is, heeft een oorzaak nodig, zodat de hele keten van mogelijke zijnden afhangt van een zijnde dat door zichzelf noodzakelijk is, één en enkelvoudig. De zwevende mens: Het boek Over de ziel stelt zich een mens voor die in één keer in de lucht wordt geschapen, zonder enige gewaarwording van zijn lichaam, en die toch zijn eigen bestaan zou bevestigen; de ziel kent zichzelf dus los van het lichaam.
Vervolg met lezen
Begin met de eerste verhandeling van de Metafysica, over het onderwerp van de eerste filosofie en de eerste begrippen van het bestaande, het ding en het noodzakelijke, en lees daarna het openingshoofdstuk van Over de ziel voor de zwevende mens. Begonnen in Hamadan op verzoek van zijn leerlingen en rond 1027 in Isfahan voltooid, zou het werk deels zijn geschreven zonder dat er een boek binnen handbereik was. In de twaalfde eeuw werden de boeken over de ziel en over de metafysica in Toledo in het Latijn vertaald, waar ze de scholastieke filosofie blijvend veranderden.
Vragen om mee verder te lezen
- Waarom volgt voor Avicenna het bestaan niet uit wat een ding is?
- Hoe kan het argument uit de mogelijke zijnden gelden, zelfs als de wereld geen eerste ogenblik heeft?
Voor Avicenna dankt alles behalve het noodzakelijk bestaande zijn bestaan aan een ander, zelfs in een wereld zonder begin.
Hoe lees je dit werk?
Begin met de eerste verhandeling van de Metafysica, over het onderwerp van de eerste filosofie en de eerste begrippen van het bestaande, het ding en het noodzakelijke, en lees daarna het openingshoofdstuk van Over de ziel voor de zwevende mens.
Edities en bronnen
Samenvattingen en kernpunten zijn oorspronkelijke redactionele interpretaties. Ze begeleiden het lezen en vervangen geen editie van de tekst. Redactionele werkwijze →