Augustinus van HippoLatijnse patristiek · christelijk platonismeLEESGIDS · Een plek om te beginnen · 9 min

Het zelf in de Bekentenissen

Volg hoe de Bekentenissen een levensverhaal omvormen tot een onderzoek naar verlangen, geheugen en tijd.

Een oorspronkelijke inleiding. Deze gids begeleidt het lezen van het werk; hij is geen volledige tekst of vertaling.

01 /

De tekst situeren

Het werk, geschreven omstreeks 397–401, kort nadat hij bisschop was geworden, toont bekering als een langzaam en onvoltooid proces in plaats van één enkel moment. Het is een terugblikkende literaire reconstructie, geen dagboek, en de laatste drie boeken zijn eerder Schriftuitleg dan autobiografie. In dertien boeken die tot God zijn gericht, vertelt Augustinus zijn leven van de vroegste kindertijd tot de dood van zijn moeder Monica en wendt hij zich daarna tot het geheugen, de tijd en het begin van Genesis. Belijden betekent zowel schuld erkennen als God loven, zodat het verhaal ook een onderzoek is naar wat een menselijk zelf is.

02 /

De argumenten volgen

Onrustig hart: Het openingsgebed stelt menselijk verlangen voor als een zoektocht die alleen in God rust vindt, en dat geeft het hele boek zijn zoekende beweging. Geheugen: Boek 10 beschrijft het geheugen als een uitgestrekte innerlijke ruimte met beelden, vaardigheden, emoties, vergeten dingen en zelfs het verlangen naar geluk. Tijd: Boek 11 betoogt dat verleden en toekomst in de geest bestaan als herinnering en verwachting, zodat tijd een uitrekking van de ziel wordt.

03 /

Vervolg met lezen

Lees de boeken 1, 2 en 8 voor het verhaal en daarna de boeken 10 en 11 voor de filosofie; let op waar het verhaal overgaat in gebed en argument, en gebruik een uitgave die per boek en hoofdstuk is genummerd. Het werk, geschreven omstreeks 397–401, kort nadat hij bisschop was geworden, toont bekering als een langzaam en onvoltooid proces in plaats van één enkel moment. Het is een terugblikkende literaire reconstructie, geen dagboek, en de laatste drie boeken zijn eerder Schriftuitleg dan autobiografie.

Een idee om mee te nemen.

De Bekentenissen gebruiken geheugen en gebed om een zelf te tonen dat nooit volledig doorzichtig is voor zichzelf.

Tijd om zelf na te denken.

  1. Waarom richt Augustinus zijn verhaal tot God in plaats van tot zijn lezers?
  2. Hoe kunnen we tijd meten als het verleden niet meer bestaat en de toekomst nog niet?
Ga verder in mijn notitieboek

Je selectie en voortgang blijven in deze browser staan.

Doorzoek de bibliotheek

Begin met een naam, een vraag of een idee.

De zoekopdracht doorzoekt deze taaleditie. Elk resultaat opent de oorspronkelijke pagina.