Epinomis
Terugkerend naar de sprekers van de Wetten, vraagt de dialoog zich af welke opleiding mensen werkelijk wijs zou maken. Gewone nuttige ambachten worden als onvoldoende beschouwd, en numeriek begrip, samen met de ordelijke bewegingen van de hemel, wordt centraal in de religieuze filosofie.
De tekst begrijpen
In de oudheid werd het werk vaak aan Philippus van Opus toegeschreven. Het geldt doorgaans als een vroeg supplement uit de Academie, niet als een met zekerheid door Plato geschreven voortzetting.
Kernpunten
- 01
Wijsheid en bruikbaarheid
Ambachten die het dagelijks leven ondersteunen, verklaren op zichzelf niet het hoogste menselijke begrip of de relatie ervan tot geluk.
- 02
Getal en astronomie
De wiskundige ordening biedt een route die verder gaat dan praktische berekeningen, naar een begrijpelijke structuur die kosmische beweging en intellectuele cultivering met elkaar verbindt.
- 03
Hemelse religie
Sterren en intermediaire wezens behoren tot een theologische hiërarchie die qua accent verschilt van de daaraan voorafgaande burgerwetgeving.
Hoe lees je dit werk?
Lees na Wetten X en XII en vergelijk het voorgestelde leerplan en de opvatting van het goddelijke. Houd de auteurskwestie van het supplement apart wanneer je de ontwikkeling van Plato’s eigen late opvattingen beschrijft.
Edities en bronnen
Samenvattingen en kernpunten zijn oorspronkelijke redactionele interpretaties. Ze begeleiden het lezen en vervangen geen editie van de tekst. Redactionele werkwijze ↗