Gromadzić wiedzę, by zmienić powszechny sposób myślenia.
Rozróżniamy dzieła, świadectwa i dalsze lektury. Daty odnoszą się do powstania lub pierwszej publikacji, zgodnie z opisem danej pozycji.
Opisy obejmują trzy dzieła: Encyklopedię, którą Diderot redagował wraz z d’Alembertem, Kuzynka mistrza Rameau oraz Sen d’Alemberta. List o ślepcach, Salony, Kubuś Fatalista, Zakonnica, Dodatek do Podróży Bougainville’a, Paradoks o aktorze i listy do Sophie Volland nie zostały uwzględnione; jest to wybór.
011751–1772
Zapoczątkowane przez księgarza André Le Bretona jako przekład Cyclopaedii Chambersa, przedsięwzięcie stało się od 1747 roku oryginalnym dziełem pod kierunkiem Diderota i d’Alemberta. Pierwszy tom ukazał się w 1751 roku; gdy w 1759 roku cofnięto przywilej, d’Alembert już się wycofał, a Diderot potajemnie ukończył tomy tekstu, odkrywając w 1764 roku, że Le Breton po kryjomu wyciął fragmenty z korekt.
021761–1774
Rozpoczęty około 1761 roku w odpowiedzi na komedię Filozofowie Palissota, która w 1760 roku wyśmiała Diderota i jego przyjaciół, dialog był latami przerabiany i nigdy nie został opublikowany przez autora. Ukazał się najpierw w niemieckim przekładzie Goethego w 1805 roku, a autograf rękopisu odnalazł się dopiero w 1890 roku, tak że sama jego historia jest lekcją pisarstwa w ukryciu.
031769
Napisana w 1769 roku, gdy Diderot czytał fizjologów i przyrodników swojej epoki, trylogia zaniepokoiła d’Alemberta i Julie de Lespinasse, którzy domagali się jej zniszczenia. Zachowały się jednak kopie; jedna krążyła dyskretnie w Correspondance littéraire w 1782 roku, lecz tekst wydrukowano dopiero w 1830 roku, długo po śmierci autora.