Zbrodnia i kara
Rodion Raskolnikow, zubożały były student z Petersburga, zabija starą lichwiarkę, a potem, wbrew zamiarom, także jej siostrę Lizawietę. Powieść śledzi jego gorączkę, pojedynek na rozum z sędzią śledczym Porfirym Pietrowiczem i więź z Sonią Marmieładową, aż do przyznania się do winy i skazania na katorgę na Syberii.
Zrozumieć tekst
Drukowana w odcinkach w „Russkim Wiestniku” w 1866 roku i poprawiona do wydania książkowego z 1867 roku, powieść odpowiada na spory o utylitarną kalkulację, ubóstwo i radykalnych „nowych ludzi” sławionych przez Czernyszewskiego. Jej szeroko dyskutowany epilog szkicuje raczej powolne zmartwychwstanie przez miłość niż dokonane nawrócenie.
Najważniejsze myśli
- 01
Ludzie niezwykli
Artykuł Raskolnikowa głosi, że jakiś Napoleon może w imię idei przekroczyć prawo moralne — teorię tę powieść sprawdza poprzez jej skutki.
- 02
Arytmetyka zbrodni
Student podsłuchany w karczmie dowodzi, że zabicie jednej szkodliwej staruchy ocaliłoby sto istnień, sprowadzając etykę do prostej arytmetyki.
- 03
Łazarz
Czytanie przez Sonię opowieści o wskrzeszeniu Łazarza i jej wezwanie do wyznania winy otwierają drogę, której teoria nie potrafi wyjaśnić.
Zgłębiaj idee
Teoria wystawiona na próbę życia
Zbadaj, jak Zbrodnia i kara przemienia teorię Raskolnikowa o ludziach niezwykłych w przeżyty eksperyment o nieprzewidzianych skutkach.
Umiejscowienie tekstu
Drukowana w odcinkach w „Russkim Wiestniku” w 1866 roku i poprawiona do wydania książkowego z 1867 roku, powieść odpowiada na spory o utylitarną kalkulację, ubóstwo i radykalnych „nowych ludzi” sławionych przez Czernyszewskiego. Jej szeroko dyskutowany epilog szkicuje raczej powolne zmartwychwstanie przez miłość niż dokonane nawrócenie. Rodion Raskolnikow, zubożały były student z Petersburga, zabija starą lichwiarkę, a potem, wbrew zamiarom, także jej siostrę Lizawietę. Powieść śledzi jego gorączkę, pojedynek na rozum z sędzią śledczym Porfirym Pietrowiczem i więź z Sonią Marmieładową, aż do przyznania się do winy i skazania na katorgę na Syberii.
Podążanie za argumentami
Ludzie niezwykli: Artykuł Raskolnikowa głosi, że jakiś Napoleon może w imię idei przekroczyć prawo moralne — teorię tę powieść sprawdza poprzez jej skutki. Arytmetyka zbrodni: Student podsłuchany w karczmie dowodzi, że zabicie jednej szkodliwej staruchy ocaliłoby sto istnień, sprowadzając etykę do prostej arytmetyki. Łazarz: Czytanie przez Sonię opowieści o wskrzeszeniu Łazarza i jej wezwanie do wyznania winy otwierają drogę, której teoria nie potrafi wyjaśnić.
Kontynuuj czytanie
Śledź powody zabójstwa podawane przez Raskolnikowa, zmieniające się z rozdziału na rozdział, i porównaj jego opublikowany artykuł z tym, co faktycznie przeżywa. Drukowana w odcinkach w „Russkim Wiestniku” w 1866 roku i poprawiona do wydania książkowego z 1867 roku, powieść odpowiada na spory o utylitarną kalkulację, ubóstwo i radykalnych „nowych ludzi” sławionych przez Czernyszewskiego. Jej szeroko dyskutowany epilog szkicuje raczej powolne zmartwychwstanie przez miłość niż dokonane nawrócenie.
Pytania towarzyszące lekturze
- Jakie powody zabójstwa podaje Raskolnikow i jak zmieniają się one w toku powieści?
- Jaką rolę odgrywają Sonia i Porfiry Pietrowicz na jego drodze do przyznania się do winy?
Powieść odpowiada Raskolnikowowi nie tyle argumentami, ile pokazując, co jego idea robi z nim samym i z ludźmi wokół niego.
Jak czytać
Śledź powody zabójstwa podawane przez Raskolnikowa, zmieniające się z rozdziału na rozdział, i porównaj jego opublikowany artykuł z tym, co faktycznie przeżywa.
Wydania i źródła
Streszczenia i najważniejsze myśli są oryginalnymi interpretacjami redakcyjnymi. Towarzyszą lekturze i nie zastępują wydania tekstu. Metoda redakcyjna ↗